ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1Sathar caa tapenhaih atue na panoek maw? To tih ai boeh loe tasuk caa tapenhaih atue na panoek maw?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Ca tapen karoek to khrah nazetto maw zokpomh, tito na panoek maw? To tih ai boeh loe nihcae tapenhaih atue na panoek maw?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3Nihcae loe tabok o, caa tapen o; to naah caa tapenhaih kana to pahnet o.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4A caanawk loe ngantui o moe, taw ah qoeng o tahang; amno to caeh o taak, amlaem o let ai boeh.
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5Mi mah maw taw ih hrangnawk angmah koeh ah prasak? Mi mah maw taw hrang ih aqui to khramh pae thaih?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6Anih ohhaih ahmuen to praezaek ah ka sak moe, karoem long to anih ohhaih ahmuen ah ka paek.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Anih loe vangpui thung ih loknawk to pahnuithuih moe, kamongh kami hanghaih lok doeh tahngai ai.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8Anih loe maenawk nuiah prat moe, kahing phrohnawk to pakrong.
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9Hmawsaeng taw ih maitaw loe na tok to sak moe, nang khaeah oh han koeh tih maw?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Laikok toksak hanah qui hoiah na zae thai tih maw? To tih ai boeh loe laikok atok hanah na hnukah bang thai tih maw?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Anih thacakhaih to na oep han maw? To tih ai boeh loe na sak ih tok to anih khaeah na aap thai tih maw?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Anih mah im ah cang na phaw pae ueloe, tapup thungah na suem pae tih, tiah na tang maw?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13Tawtaaw tavaa loe amoekhaih hoiah pakhraeh to boh, toe tahnongsawk tavaa hoi Ostrich tavaa loe anih ih amui hoiah patah thai ai,
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14anih loe long ah taduih moe, savuet long hoiah tadui to khaeksak,
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15anih loe khok hoiah angmah ih tadui to cawh moeng ueloe, taw ih moi mah tadui koisak moeng tih, tito panoek ai.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16Anih loe a caanawk to angmah ih caa ai baktiah khet, anih caasakhaih loe azom pui ni, tiah poek ai;
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17Sithaw mah anih han palunghahaih to paek ai, panoekhaih roe paek ai.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Toe pakhraeh atoengh tahang naah, anih mah hrang hoi a nuiah kangthueng kami to pahnuithuih.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Hrang tha na caksak maw? Anih ih tahnong to na khuk pae maw?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Pakhuh kangphet baktiah maw nang phetsak? Anih anghahaih takhi tuen loe zit thoh parai.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Anih loe azawn ah cawnh tapaih, a thacakhaih to angoep moe, misatuh kaminawk to a hmaang.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22Zithaih to pahnuithuih, zithaih tidoeh tawn ai; sumsen doeh cawn taak ai.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23Anih kahhaih palaa tuen to tacawt, tayae hoi misa angvaenghaih aphaw loe ampha hlip.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24Anih loe palungphui moe, thacakhaih palung hoiah long to a caak; mongkah lok a thaih naah, om duem thai ai.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25Mongkah lok thaih naah, Ha, ha, tiah a thuih; misatuh angraeng ih lok, misa pahruekhaih lok ahmui loe ahmuen kangthla hoiah panoek thaih.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Tahmu loe na patuk ih palunghahaih hoiah pakhraeh to boh moe, aloih bangah azawk tathuk maw?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Tahmu loe na paek ih lok pongah maw van bangah azawk tahang moe, hmuensang ah tabu to boh?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28Anih loe lungsong nuiah oh, cathaeng loe anih ohhaih kacak ahmuen ah oh.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29To ahmuen hoiah a khet moe, caak koi moi to ahmuen kangthla hoiah hnuk thaih.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30A caanawk doeh athii to pazoh o toeng; anih loe kadueh qok ohhaih ahmuen ah oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.