Job 39
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Kent gij de tijd, waarop de gemzen springen, Neemt gij het jongen der hinden waar;
1Sathar caa tapenhaih atue na panoek maw? To tih ai boeh loe tasuk caa tapenhaih atue na panoek maw?
2Telt gij de maanden van haar dracht, Bepaalt gij de dag, dat zij werpen?
2Ca tapen karoek to khrah nazetto maw zokpomh, tito na panoek maw? To tih ai boeh loe nihcae tapenhaih atue na panoek maw?
3Ze krommen zich, drijven haar jongen uit, En haar weeën zijn heen;
3Nihcae loe tabok o, caa tapen o; to naah caa tapenhaih kana to pahnet o.
4Haar jongen worden sterk, groeien op in de steppe, Lopen weg, en keren niet tot haar terug!
4A caanawk loe ngantui o moe, taw ah qoeng o tahang; amno to caeh o taak, amlaem o let ai boeh.
5Wie heeft den woudezel in vrijheid gelaten, Wie dien wilde de boeien geslaakt,
5Mi mah maw taw ih hrangnawk angmah koeh ah prasak? Mi mah maw taw hrang ih aqui to khramh pae thaih?
6Hem, wien Ik de woestijn tot woning gaf, De zilte steppe tot verblijf;
6Anih ohhaih ahmuen to praezaek ah ka sak moe, karoem long to anih ohhaih ahmuen ah ka paek.
7Die spot met het lawaai van de stad, Die zich niet stoort aan het razen der drijvers;
7Anih loe vangpui thung ih loknawk to pahnuithuih moe, kamongh kami hanghaih lok doeh tahngai ai.
8Die de bergen als zijn weide doorsnuffelt, En naar al wat groen is, neust.
8Anih loe maenawk nuiah prat moe, kahing phrohnawk to pakrong.
9Wil de woudos ù dienen, Aan ùw krib overnachten;
9Hmawsaeng taw ih maitaw loe na tok to sak moe, nang khaeah oh han koeh tih maw?
10Slaat gij een touw om zijn nek, Egt hij de voren achter ú?
10Laikok toksak hanah qui hoiah na zae thai tih maw? To tih ai boeh loe laikok atok hanah na hnukah bang thai tih maw?
11Vertrouwt ge op hem om zijn geweldige kracht, Laat ge aan hem uw arbeid over;
11Anih thacakhaih to na oep han maw? To tih ai boeh loe na sak ih tok to anih khaeah na aap thai tih maw?
12Rekent ge op hem, om uw oogst te gaan halen, En uw graan op uw dorsvloer te brengen?
12Anih mah im ah cang na phaw pae ueloe, tapup thungah na suem pae tih, tiah na tang maw?
13Vrolijk klapwiekt de struis, De moeder van kostbare veren en pennen,
13Tawtaaw tavaa loe amoekhaih hoiah pakhraeh to boh, toe tahnongsawk tavaa hoi Ostrich tavaa loe anih ih amui hoiah patah thai ai,
14Maar die haar eieren stopt in de grond, En ze uitbroeien laat op het zand.
14anih loe long ah taduih moe, savuet long hoiah tadui to khaeksak,
15Ze vergeet, dat een voet ze vertrappen kan, Dat de wilde beesten ze kunnen verpletteren;
15anih loe khok hoiah angmah ih tadui to cawh moeng ueloe, taw ih moi mah tadui koisak moeng tih, tito panoek ai.
16Ze is hard voor haar jongen, alsof het de hare niet zijn, Het deert haar niet, al is haar moeite vergeefs:
16Anih loe a caanawk to angmah ih caa ai baktiah khet, anih caasakhaih loe azom pui ni, tiah poek ai;
17Want God heeft haar de wijsheid onthouden, Geen verstand haar geschonken.
17Sithaw mah anih han palunghahaih to paek ai, panoekhaih roe paek ai.
18Toch rent ze weg, zodra de boogschutters komen, En spot met het paard en zijn ruiter!
18Toe pakhraeh atoengh tahang naah, anih mah hrang hoi a nuiah kangthueng kami to pahnuithuih.
19Geeft gij het paard zijn heldenmoed, Hebt gij zijn nek met kracht bekleed;
19Hrang tha na caksak maw? Anih ih tahnong to na khuk pae maw?
20Laat gij als een sprinkhaan het springen, Laat gij het hinniken, geweldig en fier?
20Pakhuh kangphet baktiah maw nang phetsak? Anih anghahaih takhi tuen loe zit thoh parai.
21Het draaft door het dal, het juicht in zijn kracht, En stormt op de wapenen aan;
21Anih loe azawn ah cawnh tapaih, a thacakhaih to angoep moe, misatuh kaminawk to a hmaang.
22Het spot met angst, wordt nimmer vervaard, En deinst niet terug voor het zwaard.
22Zithaih to pahnuithuih, zithaih tidoeh tawn ai; sumsen doeh cawn taak ai.
23Boven op zijn rug rammelt de koker met pijlen, Bliksemt de lans en de speer;
23Anih kahhaih palaa tuen to tacawt, tayae hoi misa angvaenghaih aphaw loe ampha hlip.
24Ongeduldig, onstuimig verslindt het de bodem, Niet meer te temmen, als de bazuinen weerschallen.
24Anih loe palungphui moe, thacakhaih palung hoiah long to a caak; mongkah lok a thaih naah, om duem thai ai.
25Bij iedere trompetstoot roept het: Hoera! Van verre reeds snuift het de strijd, De donderende stem van de leiders, Het schreeuwen der krijgers!
25Mongkah lok thaih naah, Ha, ha, tiah a thuih; misatuh angraeng ih lok, misa pahruekhaih lok ahmui loe ahmuen kangthla hoiah panoek thaih.
26Stijgt de sperwer op door uw beleid, En slaat hij zijn vleugels uit naar het zuiden?
26Tahmu loe na patuk ih palunghahaih hoiah pakhraeh to boh moe, aloih bangah azawk tathuk maw?
27Neemt op uw bevel de gier zijn vlucht, En bouwt hij zijn nest in de hoogte?
27Tahmu loe na paek ih lok pongah maw van bangah azawk tahang moe, hmuensang ah tabu to boh?
28Hij woont en nestelt op rotsen, Op steile en ontoegankelijke klippen;
28Anih loe lungsong nuiah oh, cathaeng loe anih ohhaih kacak ahmuen ah oh.
29Van daar beloert hij zijn prooi, Uit de verte spieden zijn ogen.
29To ahmuen hoiah a khet moe, caak koi moi to ahmuen kangthla hoiah hnuk thaih.
30Zijn jongen slurpen bloed, Waar lijken liggen, hij is er terstond!
30A caanawk doeh athii to pazoh o toeng; anih loe kadueh qok ohhaih ahmuen ah oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.