Job 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Weer nam Elifaz van Teman het woord, en sprak:
1To naah Teman acaeng Eliphaz mah,
2Handelt de mens soms ten bate van God? Neen, ten eigen bate is men wijs.
2palungha kami loe angmah han ih ni atho oh, kami loe Sithaw han amekhaih oh maw?
3Heeft de Almachtige er voordeel van, als ge vroom zijt, Of profijt, zo ge onberispelijk leeft?
3Na toenghaih mah Thacak Sithaw anghoesak tih maw? Coek koi om ai tuinuen hoihaih rang hoiah anih han tih amekhaih maw oh?
4Bestraft Hij u soms om uw godsvrucht, Daagt Hij u daarom voor het gerecht?
4Sithaw ka zit pongah anih mah ang thuitaek, tiah na poek maw? Anih loe lokcaekhaih ahmuen ah nang hoi nawnto caeh tih maw?
5Is het niet om uw grote boosheid, Om uw fouten, zonder eind?
5Na zaehaih loe paroeai len, na zaehaih loe kroek laek ai pop pongah na ai maw hae tiah na oh?
6Ja, zonder noodzaak neemt ge pand van uw broeders, En trekt de berooiden de kleren uit;
6Nang loe nam nawkamyanawk ih hmuenmae to na lak pae, nihcae ih khukbuen to na khringh pae moe, bangkrai ah na suek.
7Den dorstige geeft ge geen water, Den hongerige onthoudt ge zijn brood.
7Angpho kami tuinaek hanah na paek ai, zok amthlam kami doeh buh na pacah ai.
8Den man met de vuist moet het land toebehoren, En de gunsteling moet het bewonen;
8Thacak kami loe long to a tawnh; khingya koi kaom kami loe to ah khosak.
9Maar de weduwen zendt ge zonder iets heen, De armen der wezen slaat ge stuk!
9Toe lamhmainawk to bangkrai ah na patoeh ving moe, ampa tawn ai kaminawk ih ban to nang khaehsak.
10En daarom zijt ge van strikken omringd, Plotseling verbijsterd van schrik;
10To pongah ni nang loe thaangnawk mah ang takui o khoep moe, zithaih mah raihaih ang paek;
11Is uw licht verduisterd, zodat ge niet ziet, Slaat de stortvloed over u heen!
11to tih ai boeh loe na hnu thai ai ih, vinghaih mah raihaih ang paek moe, paroeai pop tuinawk mah ang uem.
12Woont God niet hoog in de hemel? Zie eens, hoe hoog de sterren staan!
12Sithaw loe kasang van ah na ai maw oh? Van ih cakaehnawk loe nasetto maw sang o, tiah khen ah!
13Maar gij besluit er uit: Wat kan God weten, Of richten door de wolken heen?
13Toe nang mah loe, Sithaw mah kawbangmaw panoek tih? Anih loe kathah tamai kamnum thung hoiah lokcaek thai tih maw?
14Het zwerk is een sluier voor Hem, zodat Hij niet ziet, Hij wandelt rond op het hemelgewelf.
14Kathah parai tamai mah anih to khuk khoep pongah, anih mah hnu mak ai; anih loe van amhaehaih loklam ranui ah ni amkaeh, tiah na thuih.
15Wilt ge de weg van vroeger bewandelen Die de boosdoeners hebben betreden:
15Kasae kaminawk caehhaih loklam kangquem to na pazui han maw?
16Die vóór hun tijd zijn weggesleurd, Toen de vloed hun grondvesten wegspoelde?
16Nihcae loe atue akoep ai naah amro o moe, nihcae angdoethaih ahmuen doeh tui mah lak pae king.
17Die tot God durfden zeggen: Weg van ons! Wat kan de Almachtige ons doen?
17Nihcae mah Sithaw khaeah, Kaicae hae na caeh taak ah; Thacak Sithaw mah kaicae han timaw sah thai tang tih, tiah thuih o.
18Hij had hun huizen met voorspoed gevuld, En Zich niet met de plannen der bozen bemoeid.
18Sithaw mah kahoih hmuen hoiah nihcae ih im to koisak; toe kai loe kasae kaminawk ih poekhaih to kang qoi taak.
19De vromen zien het met vreugde, De onschuldige drijft de spot met hen:
19Nihcae amrohaih to katoeng kaminawk mah hnuk o naah, anghoe o; zaehaih tawn ai kaminawk mah nihcae to pahnui o thuih.
20“Waarachtig, hun have vernield, Hun overvloed door het vuur verteerd!”
20Kaicae ih misanawk loe amro o tangtang boeh, kanghmat nihcae ih hmuennawk doeh hmai mah kangh boih boeh.
21Verzoen u met Hem, dan leeft ge in vrede, Dan wordt uw rijkdom weer groot;
21Sithaw khae ang paek o ah loe, anih hoi angdaeh oh; to tiah na sak o nahaeloe nang khaeah khosak hoihaih angzo tih.
22Neem de onderrichting aan uit zijn mond, En bewaar zijn woord in uw hart.
22Anih pakha thung hoi tacawt daan to talawk ah loe, anih ih lok to na palung thungah khrum ah.
23Wanneer ge vol ootmoed u tot den Almachtige bekeert, De ongerechtigheid uit uw tent verwijdert:
23Thacak Sithaw khaeah nam laem o nahaeloe, anih mah na raemh let tih; na ohhaih kahni imthung hoiah na sakpazaehaih to takhoe ving nahaeloe,
24Dan zult ge het goud als stof gaan schatten, Het Ofirgoud als kiezel der beken.
24sui to maiphu baktih, Ophir ih sui to tuipui ih thlung baktiah na patung tih.
25Want de Almachtige zal het fijnste goud voor u zijn, En stapels van zilver;
25Ue, Thacak Sithaw loe nang ih sui ah om ueloe, atho kana sumkanglung paroeai na tawn tih.
26Dan zult ge u in den Almachtige verlustigen, En uw aanschijn verheffen tot God.
26To tiah nahaeloe Thacak Sithaw pongah anghoehaih na tawn ueloe, Sithaw to na doeng tahang tih.
27Dan zult ge Hem roepen: Hij zal u verhoren, En ge zult Hem dankoffers brengen;
27Anih khaeah lawk na thuih naah, anih mah na tahngai pae tih; to tiah lokkamhaih to na koepsak tih.
28Onderneemt ge iets, het komt tot stand, En het licht zal uw wegen bestralen!
28Na patoep ih hmuen to angcoeng ueloe, na caehhaih loklam to aang tih.
29Want Hij vernedert de trots, Maar redt, wie de ogen neerslaat;
29Kaminawk pakhrak tathuk naah, nang loe pakoehhaih ah ka oh, tiah na thui tih; mi tlim ah khosah kami loe Sithaw mah pahlong tih.
30Hij verlost den onschuldige: Door de reinheid uwer handen wordt ook gij dus verlost!
30Anih mah zaehaih tawn kami to pahlong tih; kaciim na ban hoiah anih to pahlong tih, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.