Job 41
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Vangt gij den Krokodil met de angel, Bindt ge hem de tong met koorden vast;
1Leviathan to cakoih hoi na tathok thai tih maw? To tih ai boeh loe anih ih palai to qui hoiah na pathlet pae thai tih maw?
2Steekt ge hem een stok door de neus, Haalt ge een ring door zijn kaken;
2A hnah to na daw pae moe, anih ih akam huh to cakoih hoiah na taqawt pae thai tih maw?
3Zal hij heel veel tot u smeken, Of lieve woordjes tot u richten?
3Anih mah tahmenhaih na hni ueloe, nang khaeah lok kanaem to thui tih maw?
4Zal hij een contract met u sluiten, En neemt ge hem voorgoed in uw dienst;
4Anih loe hing thung na tamna ah oh hanah, nang khaeah lokmaihaih sah tih maw?
5Kunt ge met hem als met een vogeltje spelen, Bindt ge hem voor uw dochtertjes vast;
5Anih to tavaa hoi amhai baktiah nam hai haih han maw? To tih ai boeh loe nangmah ih nongpatanawk hanah anih to qui hoiah na pathlet pae han maw?
6Kunnen uw makkers hem verhandelen, En onder de venters verdelen?
6Nam puinawk mah anih han buhraenghaih sah pae tih maw? Anih to hmuen zaw kaminawk khaeah athum o sak tih maw?
7Kunt ge zijn huid met spiesen beplanten, Zijn kop met een vissersharpoen?
7Sum kamsum hoiah anih ih ahin to na thunh thai tih maw? To tih ai boeh loe a lu to tanga thunhaih tayae hoiah na thunh thai tih maw?
8Probeer eens, de hand op hem te leggen, Maar denk aan de strijd; ge doet het zeker niet weer,
8Anih nuiah ban to mah koeng ah, anih tuk hanah poek hmah.
9Want uw hoop komt vast bedrogen uit! Reeds bij zijn aanblik wordt men neergeslagen
9Khenah, anih pazawk han poekhaih loe azom pui ni; anih hnu kami loe amthaek bup mak ai maw?
10Er is niemand vermetel genoeg, hem te wekken. Wie houdt voor hem stand,
10Anih to mi mah doeh pahrue thai mak ai; to tiah om nahaeloe mi maw ka hmaa ah angdoe thai tih?
11Wie treedt tegen hem op, en blijft ongedeerd: Onder de ganse hemel Is er niet één!
11Ka sak pathok let hanah mi mah maw na pakaa thai tih? Van tlim ih hmuennawk boih loe kai ih ni.
12Ik wil niet zwijgen over zijn leden, Maar spreken over zijn nooit geëvenaarde kracht.
12Leviathan ih khokbannawk, a thacakhaih hoi kahoih takpumnawk thui ai ah ka om thai mak ai.
13Wie heeft ooit zijn kleed opgelicht, Is doorgedrongen tussen zijn dubbel kuras?
13Mi mah maw anih ih ahin to khok pae thai tih? Mi mah maw anih ih akam huh to cakoih hoi tathok hanah a taengah caeh thai tih?
14Wie opent de dubbele deur van zijn muil; Rondom zijn tanden verschrikking!
14Mi mah maw anih ih mikhmai thok to paong pae thai tih? Anih ih haanawk loe zit thoh.
15Zijn rug is als rijen van schilden, Die als een muur van steen hem omsluiten
15Kacak ah catui daeng baktih toengah, kangbok a nui ih ahin loe anih amoekhaih ah oh.
16Het een ligt vlak naast het ander, Geen tocht kan er door;
16Takhi akun thaih han ai ah, ahin maeto hoi maeto angbet.
17Ze grijpen aan elkander vast, En sluiten onscheidbaar aaneen.
17Ahin maeto hoi maeto angbet moe, kacakah angbet caeng pongah khram thai ai.
18Door zijn niezen danst het licht, Zijn ogen zijn als de wimpers van het morgenrood;
18Anih pasih naah hmai ampha, a mik loe akhawn bangah pakhrip ih mik baktiah oh.
19Uit zijn muil steken toortsen, En schieten vuurvonken uit;
19Anih ih pakha thung hoiah hmai aengh hoi hmai kangqong to tacawt.
20Er stijgt rook uit zijn neusgaten op, Als uit een dampende en ziedende ketel.
20Tui tangdawh thlukbuk laom thung hoi tacawt hmaikhue baktih toengah, a hnakhaw thung hoiah hmaikhue to tacawt.
21Zijn adem zet kolen in vuur, Uit zijn bek stijgen vlammen omhoog;
21Anih anghahhaih takhi mah hmaisaae to amngaehsak moe, anih ih pakha thung hoiah kangqong hmai to tacawt.
22In zijn nek zetelt kracht, Ontsteltenis danst voor hem uit;
22Anih ih tahnong ah thacakhaih to oh, anih hmaa ah loe palungsethaih to anghoehaih ah oh.
23Zijn vleeskwabben sluiten stevig aaneen, Onbeweeglijk aan hem vastgegoten;
23Anih ih ngan thaquinawk loe nawnto amraep o, angthui thai ai, cakrap.
24Zijn hart is vast als een kei, Hecht als een onderste molensteen:
24Anih ih palung loe thlung baktiah amtak; ue, cang kaehhaih thlung baktiah amtak.
25Voor zijn majesteit sidderen de baren Trekken de golven der zee zich terug.
25Anih angthawk tahang naah, thacak kaminawk loe zithaih hoiah oh o; anih tamai boh naah om o thai ai.
26Het zwaard, dat hem treft, is er niet tegen bestand, Geen lans, geen speer en geen schicht.
26Anih loe sumsen mah caa ai; tayae, palaa hoi ahnuk ahma kamsum tayae mah doeh caa ai.
27Hij rekent het ijzer voor stro, Voor vermolmd hout het koper;
27Anih loe sum to caphaeh baktiah poek moe, sumkamling doeh kahmawn thing baktiah a poek.
28Geen pijlen jagen hem op de vlucht, Slingerstenen zijn hem maar kaf;
28Palaa mah anih to cawnsak thai mak ai; lawkthluem doeh tavai baktiah ni a poek.
29Een werpspies schijnt hem een riet, Hij lacht om het suizen der knots.
29Anih han loe thingboeng doeh cangkung baktiah ni oh; tayae hoi takhawh han pahuem naah anih mah pahnuithuih.
30Onder zijn buik zitten puntige scherven, Als een dorsslee krabt hij ermee op het slijk;
30Anih ih zok loe kanoe laom koi baktiah oh; tangnong nui ih sum kanoe haa caehhaih ahmuen baktiah oh.
31Hij doet de afgrond koken als een ketel, Verandert de zee in een wierookpan;
31Anih mah kathuk tuipui to laom thung ih tangdawh tui baktiah haeh moe, tuipui to laom nokhaih moithawk baktiah a sak.
32Achter hem aan een lichtend spoor, Als had de afgrond zilveren lokken.
32A caeh taak ih loklam loe ampha pongah, tuipui loe sam kanglung baktiah oh.
33Zijns gelijke is er op aarde niet; Geschapen, om niemand te vrezen;
33Anih baktiah zithaih tawn ai ah sak ih hmuen maeto doeh long nuiah om ai.
34Op al wat trots is, ziet hij neer, Hij is koning over alle verscheurende beesten!
34Anih loe kasang hmuennawk to khet; anih loe amoekhaih hmuennawk boih ih siangpahrang ah oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.