Job
Chapter 41
Reina-Valera 1909
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 41

Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1¿SACARÁS tú al leviathán con el anzuelo, ó con la cuerda que le echares en su lengua?
1Leviathan to cakoih hoi na tathok thai tih maw? To tih ai boeh loe anih ih palai to qui hoiah na pathlet pae thai tih maw?
2¿Pondrás tú garfio en sus narices, y horadarás con espinas su quijada?
2A hnah to na daw pae moe, anih ih akam huh to cakoih hoiah na taqawt pae thai tih maw?
3¿Multiplicará él ruegos para contigo? ¿hablaráte él lisonjas?
3Anih mah tahmenhaih na hni ueloe, nang khaeah lok kanaem to thui tih maw?
4¿Hará concierto contigo para que lo tomes por siervo perpetuo?
4Anih loe hing thung na tamna ah oh hanah, nang khaeah lokmaihaih sah tih maw?
5¿Jugarás tú con él como con pájaro, ó lo atarás para tus niñas?
5Anih to tavaa hoi amhai baktiah nam hai haih han maw? To tih ai boeh loe nangmah ih nongpatanawk hanah anih to qui hoiah na pathlet pae han maw?
6¿Harán de él banquete los compañeros? ¿partiránlo entre los mercaderes?
6Nam puinawk mah anih han buhraenghaih sah pae tih maw? Anih to hmuen zaw kaminawk khaeah athum o sak tih maw?
7¿Cortarás tú con cuchillo su cuero, ó con asta de pescadores su cabeza?
7Sum kamsum hoiah anih ih ahin to na thunh thai tih maw? To tih ai boeh loe a lu to tanga thunhaih tayae hoiah na thunh thai tih maw?
8Pon tu mano sobre él; te acordarás de la batalla, y nunca más tornarás.
8Anih nuiah ban to mah koeng ah, anih tuk hanah poek hmah.
9He aquí que la esperanza acerca de él será burlada: porque aun á su sola vista se desmayarán.
9Khenah, anih pazawk han poekhaih loe azom pui ni; anih hnu kami loe amthaek bup mak ai maw?
10Nadie hay tan osado que lo despierte: ¿quién pues podrá estar delante de mí?
10Anih to mi mah doeh pahrue thai mak ai; to tiah om nahaeloe mi maw ka hmaa ah angdoe thai tih?
11¿Quién me ha anticipado, para que yo restituya? Todo lo que hay debajo del cielo es mío.
11Ka sak pathok let hanah mi mah maw na pakaa thai tih? Van tlim ih hmuennawk boih loe kai ih ni.
12Yo no callaré sus miembros, ni lo de sus fuerzas y la gracia de su disposición.
12Leviathan ih khokbannawk, a thacakhaih hoi kahoih takpumnawk thui ai ah ka om thai mak ai.
13¿Quién descubrirá la delantera de su vestidura? ¿quién se llegará á él con freno doble?
13Mi mah maw anih ih ahin to khok pae thai tih? Mi mah maw anih ih akam huh to cakoih hoi tathok hanah a taengah caeh thai tih?
14¿Quién abrirá las puertas de su rostro? Los órdenes de sus dientes espantan.
14Mi mah maw anih ih mikhmai thok to paong pae thai tih? Anih ih haanawk loe zit thoh.
15La gloria de su vestido son escudos fuertes, cerrados entre sí estrechamente.
15Kacak ah catui daeng baktih toengah, kangbok a nui ih ahin loe anih amoekhaih ah oh.
16El uno se junta con el otro, que viento no entra entre ellos.
16Takhi akun thaih han ai ah, ahin maeto hoi maeto angbet.
17Pegado está el uno con el otro, están trabados entre sí, que no se pueden apartar.
17Ahin maeto hoi maeto angbet moe, kacakah angbet caeng pongah khram thai ai.
18Con sus estornudos encienden lumbre, y sus ojos son como los párpados del alba.
18Anih pasih naah hmai ampha, a mik loe akhawn bangah pakhrip ih mik baktiah oh.
19De su boca salen hachas de fuego; centellas de fuego proceden.
19Anih ih pakha thung hoiah hmai aengh hoi hmai kangqong to tacawt.
20De sus narices sale humo, como de una olla ó caldero que hierve.
20Tui tangdawh thlukbuk laom thung hoi tacawt hmaikhue baktih toengah, a hnakhaw thung hoiah hmaikhue to tacawt.
21Su aliento enciende los carbones, y de su boca sale llama.
21Anih anghahhaih takhi mah hmaisaae to amngaehsak moe, anih ih pakha thung hoiah kangqong hmai to tacawt.
22En su cerviz mora la fortaleza, y espárcese el desaliento delante de él.
22Anih ih tahnong ah thacakhaih to oh, anih hmaa ah loe palungsethaih to anghoehaih ah oh.
23Las partes momias de su carne están apretadas: están en él firmes, y no se mueven.
23Anih ih ngan thaquinawk loe nawnto amraep o, angthui thai ai, cakrap.
24Su corazón es firme como una piedra, y fuerte como la muela de abajo.
24Anih ih palung loe thlung baktiah amtak; ue, cang kaehhaih thlung baktiah amtak.
25De su grandeza tienen temor los fuertes, y á causa de su desfallecimiento hacen por purificarse.
25Anih angthawk tahang naah, thacak kaminawk loe zithaih hoiah oh o; anih tamai boh naah om o thai ai.
26Cuando alguno lo alcanzare, ni espada, ni lanza, ni dardo, ni coselete durará.
26Anih loe sumsen mah caa ai; tayae, palaa hoi ahnuk ahma kamsum tayae mah doeh caa ai.
27El hierro estima por pajas, y el acero por leño podrido.
27Anih loe sum to caphaeh baktiah poek moe, sumkamling doeh kahmawn thing baktiah a poek.
28Saeta no le hace huir; las piedras de honda se le tornan aristas.
28Palaa mah anih to cawnsak thai mak ai; lawkthluem doeh tavai baktiah ni a poek.
29Tiene toda arma por hojarascas, y del blandir de la pica se burla.
29Anih han loe thingboeng doeh cangkung baktiah ni oh; tayae hoi takhawh han pahuem naah anih mah pahnuithuih.
30Por debajo tiene agudas conchas; Imprime su agudez en el suelo.
30Anih ih zok loe kanoe laom koi baktiah oh; tangnong nui ih sum kanoe haa caehhaih ahmuen baktiah oh.
31Hace hervir como una olla la profunda mar, y tórnala como una olla de ungüento.
31Anih mah kathuk tuipui to laom thung ih tangdawh tui baktiah haeh moe, tuipui to laom nokhaih moithawk baktiah a sak.
32En pos de sí hace resplandecer la senda, que parece que la mar es cana.
32A caeh taak ih loklam loe ampha pongah, tuipui loe sam kanglung baktiah oh.
33No hay sobre la tierra su semejante, hecho para nada temer.
33Anih baktiah zithaih tawn ai ah sak ih hmuen maeto doeh long nuiah om ai.
34Menosprecia toda cosa alta: es rey sobre todos los soberbios.
34Anih loe kasang hmuennawk to khet; anih loe amoekhaih hmuennawk boih ih siangpahrang ah oh, tiah a naa.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.