Job
Chapter 14
Reina-Valera 1909
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 14

Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1EL HOMBRE nacido de mujer, corto de días, y harto de sinsabores:
1Nongpata mah tapen ih kami loe nawnetta hing nathung raihaih hoiah koi.
2Que sale como una flor y es cortado; y huye como la sombra, y no permanece.
2Anih loe apawk baktiah ampha tahang moe, azaem roep; tahlip baktiah cawnh, cak poe ai.
3¿Y sobre éste abres tus ojos, y me traes á juicio contigo?
3To baktih hmuen pongah mik na padai moe, lokcaekhaih hmaa ah nang caeh haih han maw?
4¿Quién hará limpio de inmundo? Nadie.
4Mi mah maw kaciim ai thung hoiah kaciim hmuen to sin thai tih? Mi mah doeh sin thai mak ai.
5Ciertamente sus días están determinados, y el número de sus meses está cerca de ti: tú le pusiste términos, de los cuales no pasará.
5Kami ih aninawk to kroek moe, khrah nazetto maw oh pae vop, tiah na panoek pae pongah, anih mah poeng thai han ai ah ramri to na sak pae.
6Si tú lo dejares, él dejará de ser : entre tanto deseará, como el jornalero, su día.
6Toksak han tlai ih kami baktiah, angmah ih aninawk boeng khoek to, angmah koeh ah oh hanah, anih to angqoi taak ah.
7Porque si el árbol fuere cortado, aun queda de él esperanza; retoñecerá aún, y sus renuevos no faltarán.
7Thing loe pakhruk cadoeh, tadok tacawt let ueloe, tanghang kangtha tacawt let tih, tiah oep han oh.
8Si se envejeciere en la tierra su raíz, y su tronco fuere muerto en el polvo,
8Long thung ih tangzuun loe mitong boeh pongah, long ah akung dueh cadoeh,
9Al percibir el agua reverdecerá, y hará copa como planta.
9tui hmui hoiah tadok let ueloe, thingkung kanawk baktiah tanghang tacawt let tih.
10Mas el hombre morirá, y será cortado; y perecerá el hombre, ¿y dónde estará él?
10Toe kami loe duek moe, qong ving; ue, a hinghaih boeng pacoengah loe naa ah maw om vop tih?
11Las aguas de la mar se fueron, y agotóse el río, secóse.
11Tuipui tui loe anghmat moe, vacong tui doeh kaang king baktih toengah,
12Así el hombre yace, y no se tornará á levantar: hasta que no haya cielo no despertarán, ni se levantarán de su sueño.
12kami loe angsong moe, angthawk let ai boeh; vannawk anghmaa ai karoek to anglawt mak ai, a iihhaih ahmuen hoi angthawk mak ai boeh.
13¡Oh quién me diera que me escondieses en el sepulcro, que me encubrieras hasta apaciguarse tu ira, que me pusieses plazo, y de mí te acordaras!
13Aw taprong thungah na hawk ah, palung na phuihaih dip ai karoek to, tamquta hoi na hawk ah! Kai pahnet han ai ah, ka oh han ih atue to na khaek pae ah.
14Si el hombre muriere, ¿ volverá á vivir? Todos los días de mi edad esperaré, hasta que venga mi mutación.
14Kami loe duek pacoengah hing let tih maw? Karai toksakhaih aninawk loe sawk parai cadoeh, kam khraihaih atue pha ai karoek to ka zing han.
15Aficionado á la obra de tus manos, llamarás, y yo te responderé.
15Nang kawk naah, kang pathim pae han; na ban hoi sak ih hmuen to na koeh.
16Pues ahora me cuentas los pasos, y no das tregua á mi pecado.
16Vaihi loe ka khok tangkannawk to na kroek moe, ka zaehaih to na khen ai boeh.
17Tienes sellada en saco mi prevaricación, y coacervas mi iniquidad.
17Ka sakpazaehaih loe pasah thungah catui ka daeng boeh moe, ka zaehaih nang kraeng pae hmoek boeh.
18Y ciertamente el monte que cae se deshace, y las peñas son traspasadas de su lugar;
18Tanim thaih mae loe anghmat boeh moe, lungsong doeh a ohhaih ahmuen hoiah angthuih ving boeh.
19Las piedras son desgastadas con el agua impetuosa, que se lleva el polvo de la tierra: de tal manera haces tú perecer la esperanza del hombre.
19Tuinawk mah thlung to maawtsak moe, tui tha mah long to takhawh baktih toengah, kami oephaih to nam rosak.
20Para siempre serás más fuerte que él, y él se va; demudarás su rostro, y enviaráslo.
20Kami to na pazawk poe, anih loe anghmat ving boeh; anih ih mikhmai to nam khraisak moe, kalah bangah na patoeh ving.
21Sus hijos serán honrados, y él no lo sabrá; ó serán humillados, y no entenderá de ellos.
21A capanawk mah pakoehhaih hnu o cadoeh, anih mah panoek ai boeh; nihcae atlim ah krah o cadoeh, anih mah panoek pae ai boeh.
22Mas su carne sobre él se dolerá, y entristecerse ha en él su alma.
22Toe anih ih ngan to naa ueloe, a hinghaih palungsae tih, tiah a naa.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.