Job 39
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1¿CAZARÁS tú la presa para el león? ¿y saciarás el hambre de los leoncillos,
1Sathar caa tapenhaih atue na panoek maw? To tih ai boeh loe tasuk caa tapenhaih atue na panoek maw?
2Cuando están echados en las cuevas, ó se están en sus guaridas para acechar?
2Ca tapen karoek to khrah nazetto maw zokpomh, tito na panoek maw? To tih ai boeh loe nihcae tapenhaih atue na panoek maw?
3¿Quién preparó al cuervo su alimento, cuando sus pollos claman á Dios, bullendo de un lado á otro por carecer de comida?
3Nihcae loe tabok o, caa tapen o; to naah caa tapenhaih kana to pahnet o.
4¿Sabes tú el tiempo en que paren las cabras monteses? ¿ó miraste tú las ciervas cuando están pariendo?
4A caanawk loe ngantui o moe, taw ah qoeng o tahang; amno to caeh o taak, amlaem o let ai boeh.
5¿Contaste tú los meses de su preñez, y sabes el tiempo cuando han de parir?
5Mi mah maw taw ih hrangnawk angmah koeh ah prasak? Mi mah maw taw hrang ih aqui to khramh pae thaih?
6Encórvanse, hacen salir sus hijos, pasan sus dolores.
6Anih ohhaih ahmuen to praezaek ah ka sak moe, karoem long to anih ohhaih ahmuen ah ka paek.
7Sus hijos están sanos, crecen con el pasto: salen y no vuelven á ellas.
7Anih loe vangpui thung ih loknawk to pahnuithuih moe, kamongh kami hanghaih lok doeh tahngai ai.
8¿Quién echó libre al asno montés, y quién soltó sus ataduras?
8Anih loe maenawk nuiah prat moe, kahing phrohnawk to pakrong.
9Al cual yo puse casa en la soledad, y sus moradas en lugares estériles.
9Hmawsaeng taw ih maitaw loe na tok to sak moe, nang khaeah oh han koeh tih maw?
10Búrlase de la multitud de la ciudad: no oye las voces del arriero.
10Laikok toksak hanah qui hoiah na zae thai tih maw? To tih ai boeh loe laikok atok hanah na hnukah bang thai tih maw?
11Lo oculto de los montes es su pasto, y anda buscando todo lo que está verde.
11Anih thacakhaih to na oep han maw? To tih ai boeh loe na sak ih tok to anih khaeah na aap thai tih maw?
12¿Querrá el unicornio servirte á ti, ni quedar á tu pesebre?
12Anih mah im ah cang na phaw pae ueloe, tapup thungah na suem pae tih, tiah na tang maw?
13¿Atarás tú al unicornio con su coyunda para el surco? ¿labrará los valles en pos de ti?
13Tawtaaw tavaa loe amoekhaih hoiah pakhraeh to boh, toe tahnongsawk tavaa hoi Ostrich tavaa loe anih ih amui hoiah patah thai ai,
14¿Confiarás tú en él, por ser grande su fortaleza, y le fiarás tu labor?
14anih loe long ah taduih moe, savuet long hoiah tadui to khaeksak,
15¿Fiarás de él que te tornará tu simiente, y que la allegará en tu era?
15anih loe khok hoiah angmah ih tadui to cawh moeng ueloe, taw ih moi mah tadui koisak moeng tih, tito panoek ai.
16¿ Diste tú hermosas alas al pavo real, ó alas y plumas al avestruz?
16Anih loe a caanawk to angmah ih caa ai baktiah khet, anih caasakhaih loe azom pui ni, tiah poek ai;
17El cual desampara en la tierra sus huevos, y sobre el polvo los calienta,
17Sithaw mah anih han palunghahaih to paek ai, panoekhaih roe paek ai.
18Y olvídase de que los pisará el pie, y que los quebrará bestia del campo.
18Toe pakhraeh atoengh tahang naah, anih mah hrang hoi a nuiah kangthueng kami to pahnuithuih.
19Endurécese para con sus hijos, como si no fuesen suyos, no temiendo que su trabajo haya sido en vano:
19Hrang tha na caksak maw? Anih ih tahnong to na khuk pae maw?
20Porque le privó Dios de sabiduría, y no le dió inteligencia.
20Pakhuh kangphet baktiah maw nang phetsak? Anih anghahaih takhi tuen loe zit thoh parai.
21Luego que se levanta en alto, búrlase del caballo y de su jinete.
21Anih loe azawn ah cawnh tapaih, a thacakhaih to angoep moe, misatuh kaminawk to a hmaang.
22¿Diste tú al caballo la fortaleza? ¿vestiste tú su cerviz de relincho?
22Zithaih to pahnuithuih, zithaih tidoeh tawn ai; sumsen doeh cawn taak ai.
23¿Le intimidarás tú como á alguna langosta? El resoplido de su nariz es formidable:
23Anih kahhaih palaa tuen to tacawt, tayae hoi misa angvaenghaih aphaw loe ampha hlip.
24Escarba la tierra, alégrase en su fuerza, sale al encuentro de las armas:
24Anih loe palungphui moe, thacakhaih palung hoiah long to a caak; mongkah lok a thaih naah, om duem thai ai.
25Hace burla del espanto, y no teme, ni vuelve el rostro delante de la espada.
25Mongkah lok thaih naah, Ha, ha, tiah a thuih; misatuh angraeng ih lok, misa pahruekhaih lok ahmui loe ahmuen kangthla hoiah panoek thaih.
26Contra él suena la aljaba, el hierro de la lanza y de la pica:
26Tahmu loe na patuk ih palunghahaih hoiah pakhraeh to boh moe, aloih bangah azawk tathuk maw?
27Y él con ímpetu y furor escarba la tierra, sin importarle el sonido de la bocina;
27Tahmu loe na paek ih lok pongah maw van bangah azawk tahang moe, hmuensang ah tabu to boh?
28Antes como que dice entre los clarines: ¡Ea!, y desde lejos huele la batalla, el grito de los capitanes, y la vocería.
28Anih loe lungsong nuiah oh, cathaeng loe anih ohhaih kacak ahmuen ah oh.
29¿Vuela el gavilán por tu industria, y extiende hacia el mediodía sus alas?
29To ahmuen hoiah a khet moe, caak koi moi to ahmuen kangthla hoiah hnuk thaih.
30¿Se remonta el águila por tu mandamiento, y pone en alto su nido? Ella habita y está en la piedra, en la cumbre del peñasco y de la roca. Desde allí acecha la comida: sus ojos observan de muy lejos. Sus pollos chupan la sangre: y donde hubiere cadáveres, allí está. A más de eso respondió Jehová á Job, y dijo: ¿Es sabiduría contender con el Omnipotente? El que disputa con Dios, responda á esto. Y respondió Job á Jehová, y dijo: He aquí que yo soy vil, ¿qué te responderé? Mi mano pongo sobre mi boca. Una vez hablé, y no responderé: aun dos veces, mas no tornaré á hablar.
30A caanawk doeh athii to pazoh o toeng; anih loe kadueh qok ohhaih ahmuen ah oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.