Job 39
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1¿CAZARÁS tú la presa para el león? ¿y saciarás el hambre de los leoncillos,
1“เจ้ารู้เวลาที่แพะภูเขาคลอดลูกหรือ? เฝ้าดูเมื่อกวางตัวเมียคลอดหรือ?
2Cuando están echados en las cuevas, ó se están en sus guaridas para acechar?
2เจ้านับเดือนที่มันตั้งท้องครบได้หรือ? รู้เวลาที่มันคลอดหรือ?
3¿Quién preparó al cuervo su alimento, cuando sus pollos claman á Dios, bullendo de un lado á otro por carecer de comida?
3มันก้มตัว คลอดลูก ความเจ็บปวดในการคลอดสิ้นสุดลง
4¿Sabes tú el tiempo en que paren las cabras monteses? ¿ó miraste tú las ciervas cuando están pariendo?
4ลูกของมันแข็งแรงขึ้น เติบโตในทุ่งโล่ง ออกไปแล้วไม่กลับอีก
5¿Contaste tú los meses de su preñez, y sabes el tiempo cuando han de parir?
5“ใครปล่อยลาป่าเป็นอิสระ? ใครแก้เชือกที่ผูกลาวิ่งเร็ว
6Encórvanse, hacen salir sus hijos, pasan sus dolores.
6ซึ่งเราให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้าน ให้แผ่นดินเค็มเป็นที่อยู่?
7Sus hijos están sanos, crecen con el pasto: salen y no vuelven á ellas.
7มันดูหมิ่นความอึกทึกในเมือง ไม่ได้ยินเสียงตะโกนของคนต้อนลา
8¿Quién echó libre al asno montés, y quién soltó sus ataduras?
8เทือกเขาเป็นทุ่งหญ้าของมัน มันค้นหาพืชเขียวทุกชนิด
9Al cual yo puse casa en la soledad, y sus moradas en lugares estériles.
9“วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือ? จะอยู่ข้างรางอาหารเจ้าหรือ?
10Búrlase de la multitud de la ciudad: no oye las voces del arriero.
10เจ้าจับวัวป่าไว้ในร่องนาด้วยสายรัดได้หรือ? มันจะไถหุบเขาตามเจ้าหรือ?
11Lo oculto de los montes es su pasto, y anda buscando todo lo que está verde.
11เจ้าจะไว้ใจมันเพราะกำลังมากหรือ? จะฝากงานไว้กับมันหรือ?
12¿Querrá el unicornio servirte á ti, ni quedar á tu pesebre?
12เจ้าจะวางใจว่ามันนำเมล็ดพืชกลับบ้าน และรวบรวมข้าวในลานนวดให้หรือ?
13¿Atarás tú al unicornio con su coyunda para el surco? ¿labrará los valles en pos de ti?
13“ปีกนกกระจอกเทศกระพืออย่างภูมิใจ แต่เป็นขนและพวงขนแห่งความรักหรือ?
14¿Confiarás tú en él, por ser grande su fortaleza, y le fiarás tu labor?
14มันทิ้งไข่ไว้บนพื้น ให้ไข่อุ่นในฝุ่น
15¿Fiarás de él que te tornará tu simiente, y que la allegará en tu era?
15ลืมไปว่าเท้าอาจเหยียบแตก สัตว์ป่าอาจย่ำ
16¿ Diste tú hermosas alas al pavo real, ó alas y plumas al avestruz?
16มันโหดร้ายกับลูกเหมือนไม่ใช่ลูกของมัน แม้เหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว
17El cual desampara en la tierra sus huevos, y sobre el polvo los calienta,
17เพราะพระเจ้าเอาปัญญาไปจากมัน ไม่ได้ให้ความเข้าใจ
18Y olvídase de que los pisará el pie, y que los quebrará bestia del campo.
18เมื่อมันยกตัวขึ้นสูง มันดูหมิ่นม้าและคนขี่
19Endurécese para con sus hijos, como si no fuesen suyos, no temiendo que su trabajo haya sido en vano:
19“เจ้าให้กำลังแก่ม้าหรือ? หุ้มคอมันด้วยแผงขนที่สั่นไหวหรือ?
20Porque le privó Dios de sabiduría, y no le dió inteligencia.
20เจ้าให้มันกระโดดเหมือนตั๊กแตนหรือ? เสียงพ่นจมูกของมันสง่าน่าเกรงกลัว
21Luego que se levanta en alto, búrlase del caballo y de su jinete.
21มันตะกุยในหุบเขา ยินดีกับกำลังตน ออกไปหาคนถืออาวุธ
22¿Diste tú al caballo la fortaleza? ¿vestiste tú su cerviz de relincho?
22มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดหวั่น ไม่ถอยจากดาบ
23¿Le intimidarás tú como á alguna langosta? El resoplido de su nariz es formidable:
23กระบอกลูกศรสั่นกระทบตัวมัน พร้อมหอกแวววาวและแหลน
24Escarba la tierra, alégrase en su fuerza, sale al encuentro de las armas:
24มันควบตะบึงกลืนพื้นดินด้วยความดุร้ายและโกรธเกรี้ยว ไม่ยืนนิ่งเมื่อได้ยินแตร
25Hace burla del espanto, y no teme, ni vuelve el rostro delante de la espada.
25ทุกครั้งที่แตรดัง มันพ่นจมูกว่า ‘อาฮา!’ ได้กลิ่นการรบแต่ไกล เสียงกึกก้องของแม่ทัพและเสียงโห่ร้อง
26Contra él suena la aljaba, el hierro de la lanza y de la pica:
26“เหยี่ยวบินสูงด้วยปัญญาของเจ้าหรือ กางปีกไปทางใต้ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ?
27Y él con ímpetu y furor escarba la tierra, sin importarle el sonido de la bocina;
27นกอินทรีบินสูงเพราะเจ้าสั่งหรือ จึงทำรังบนที่สูง?
28Antes como que dice entre los clarines: ¡Ea!, y desde lejos huele la batalla, el grito de los capitanes, y la vocería.
28มันอยู่และสร้างบ้านบนผา บนยอดผาและที่มั่น
29¿Vuela el gavilán por tu industria, y extiende hacia el mediodía sus alas?
29จากที่นั่น มันมองหาเหยื่อ ตาเห็นแต่ไกล
30¿Se remonta el águila por tu mandamiento, y pone en alto su nido? Ella habita y está en la piedra, en la cumbre del peñasco y de la roca. Desde allí acecha la comida: sus ojos observan de muy lejos. Sus pollos chupan la sangre: y donde hubiere cadáveres, allí está. A más de eso respondió Jehová á Job, y dijo: ¿Es sabiduría contender con el Omnipotente? El que disputa con Dios, responda á esto. Y respondió Job á Jehová, y dijo: He aquí que yo soy vil, ¿qué te responderé? Mi mano pongo sobre mi boca. Una vez hablé, y no responderé: aun dos veces, mas no tornaré á hablar.
30ลูกของมันดูดเลือดด้วย คนถูกฆ่าอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่นั่น”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.