Job 29
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1Y VOLVIÓ Job á tomar su propósito, y dijo:
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2¡Quién me tornase como en los meses pasados, como en los días que Dios me guardaba,
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3Cuando hacía resplandecer su candela sobre mi cabeza, á la luz de la cual yo caminaba en la oscuridad;
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4Como fué en los días de mi mocedad, cuando el secreto de Dios estaba en mi tienda;
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5Cuando aun el Omnipotente estaba conmigo, y mis hijos alrededor de mí;
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6Cuando lavaba yo mis caminos con manteca, y la piedra me derramaba ríos de aceite!
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7Cuando salía á la puerta á juicio, y en la plaza hacía preparar mi asiento,
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8Los mozos me veían, y se escondían; y los viejos se levantaban, y estaban en pie;
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9Los príncipes detenían sus palabras, ponían la mano sobre su boca;
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10La voz de los principales se ocultaba, y su lengua se pegaba á su paladar:
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11Cuando los oídos que me oían, me llamaban bienaventurado, y los ojos que me veían, me daban testimonio:
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12Porque libraba al pobre que gritaba, y al huérfano que carecía de ayudador.
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13La bendición del que se iba á perder venía sobre mí; y al corazón de la viuda daba alegría.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14Vestíame de justicia, y ella me vestía como un manto; y mi toca era juicio.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15Yo era ojos al ciego, y pies al cojo.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16A los menesterosos era padre; y de la causa que no entendía, me informaba con diligencia:
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17Y quebraba los colmillos del inicuo, y de sus dientes hacía soltar la presa.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18Y decía yo: En mi nido moriré, y como arena multiplicaré días.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19Mi raíz estaba abierta junto á las aguas, y en mis ramas permanecía el rocío.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20Mi honra se renovaba en mí, y mi arco se corroboraba en mi mano.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21Oíanme, y esperaban; y callaban á mi consejo.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22Tras mi palabra no replicaban, y mi razón destilaba sobre ellos.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23Y esperábanme como á la lluvia, y abrían su boca como á la lluvia tardía.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24Si me reía con ellos, no lo creían: y no abatían la luz de mi rostro.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25Calificaba yo el camino de ellos, y sentábame en cabecera; y moraba como rey en el ejército, como el que consuela llorosos.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.