Job 29
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Freedom Bible (Thai)
1Job vervolgde zijn rede, en sprak
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2Ach, was ik als in vroeger maanden, In de tijd, toen God mij behoedde,
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3Toen Hij zijn lamp boven mijn hoofd liet stralen, En ik bij zijn licht door de duisternis ging;
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4Zoals ik was in mijn beste dagen Toen God mijn tent nog beschutte!
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5Toen de Almachtige nog met mij was, Mijn kinderen mij nog omringden;
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6Toen mijn voeten zich baadden in boter, De rots, waar ik stond, beken olie liet stromen;
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7Als ik uitging naar de poort van de stad, En op het plein mijn zetel liet zetten:
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8Trokken de jongemannen zich terug, zodra ze mij zagen, Rezen de grijsaards op en bleven staan,
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9Staakten de edelen hun gesprek En legden de hand op hun mond.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10De stem der leiders verstomde, Hun tong kleefde aan hun gehemelte vast;
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11Toen het oor, dat het hoorde, mij gelukkig prees En het oog, dat het zag, mij bijval schonk!
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12Want ik hielp den arme, die om bijstand riep, Den wees, die geen helper meer had;
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13Dien de ondergang dreigde, zegende mij, Het hart der weduwe vrolijkte ik op;
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14Rechtschapenheid trok ik aan als een kleed, Mijn gerechtigheid als een mantel en kroon.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15Ik was de ogen voor blinden, De voeten voor kreupelen;
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16Voor armen was ik een vader, Voor onbekenden onderzocht ik het pleit.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17Maar den boosdoener brak ik de tanden, En rukte hem de prooi uit zijn kaken.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18Ik dacht bij mijzelf: Oud zal ik sterven Mijn dagen zullen talrijk zijn als het zand;
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19Mijn wortel zal openstaan voor het water, De dauw op mijn takken vernachten;
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20Mijn eer blijft steeds nieuw, Mijn boog wint aan jeugdige kracht in mijn hand!
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21Ze luisterden zwijgend naar mij En wachtten mijn beslissing af;
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22Had ik uitgesproken, dan nam niemand het woord, Maar mijn rede druppelde op hen neer.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23Ze verlangden naar mij als naar regen, Met open mond als naar een late bui.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24Lachte ik hun toe, ze durfden het niet geloven, En vingen het stralen van mijn aangezicht op.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25Bezocht ik hen, ik zat bovenaan, Troonde als een vorst bij zijn troepen, als een die treurenden troost.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.