Job 29
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Job vervolgde zijn rede, en sprak
1Job mah a thuih ih patahhaih lok to patomh poe;
2Ach, was ik als in vroeger maanden, In de tijd, toen God mij behoedde,
2aw kai loe kalaem tangcae khrah, Sithaw mah khetzawnhaih ni thuem ih baktiah om let nasoe;
3Toen Hij zijn lamp boven mijn hoofd liet stralen, En ik bij zijn licht door de duisternis ging;
3ka lu nuiah angmah ih hmaithawk to paang moe, anih aanghaih hoiah khoving thungah kam kaeh;
4Zoals ik was in mijn beste dagen Toen God mijn tent nog beschutte!
4ka qoengh li nathuem ih aninawk baktih, ka im ah Sithaw angkomhaih oh nathuem ih aninawk baktiah om let nasoe;
5Toen de Almachtige nog met mij was, Mijn kinderen mij nog omringden;
5lensawk Sithaw kai khaeah oh moe, ka caanawk hoi nawnto oh o;
6Toen mijn voeten zich baadden in boter, De rots, waar ik stond, beken olie liet stromen;
6maitaw tahnutui hoiah khok to ka pasaeh, thlung thung hoiah situi to tui baktiah long;
7Als ik uitging naar de poort van de stad, En op het plein mijn zetel liet zetten:
7vangpui khongkha ah ka caeh moe, lampui ah kang hnut,
8Trokken de jongemannen zich terug, zodra ze mij zagen, Rezen de grijsaards op en bleven staan,
8thendoengnawk mah kai ang hnuk o naah, anghawk o ving; mitongnawk loe angthawk o moe, angdoet o.
9Staakten de edelen hun gesprek En legden de hand op hun mond.
9Angraengnawk loe lokthui o ai, pakha to ban hoiah tamuep o.
10De stem der leiders verstomde, Hun tong kleefde aan hun gehemelte vast;
10Toksah angraengnawk doeh lok apae o ai, palai to angsumh o.
11Toen het oor, dat het hoorde, mij gelukkig prees En het oog, dat het zag, mij bijval schonk!
11Naa mah ka lok thaih naah, kai han tahamhoihaih ang paek; mik mah kai hnuk naah, kai hnukung ah oh;
12Want ik hielp den arme, die om bijstand riep, Den wees, die geen helper meer had;
12tipongah tih nahaeloe amtang kami, amno ampa tawn ai kami, bomkung tawn ai kami hang naah ka bomh pongah ni.
13Dien de ondergang dreigde, zegende mij, Het hart der weduwe vrolijkte ik op;
13Kadueh tom kami mah tahamhoihaih ang paek moe, lamhmai to anghoehaih laasak hanah palung kang hoesak.
14Rechtschapenheid trok ik aan als een kleed, Mijn gerechtigheid als een mantel en kroon.
14Toenghaih to khukbuen ah kang khuk, ka toenghaih loe kahni baktih, lumuek baktiah oh.
15Ik was de ogen voor blinden, De voeten voor kreupelen;
15Mikmaengnawk hanah mik ah ka oh moe, khokkhaem kaminawk hanah khok ah ka oh.
16Voor armen was ik een vader, Voor onbekenden onderzocht ik het pleit.
16Amtang kaminawk hanah ampa ah ka oh moe, angvinnawk ih lok ka tahngaih pae.
17Maar den boosdoener brak ik de tanden, En rukte hem de prooi uit zijn kaken.
17Kasae kaminawk ih ano to ka khaeh pae moe, anih mah kaek ih kaminawk to ka pahlong.
18Ik dacht bij mijzelf: Oud zal ik sterven Mijn dagen zullen talrijk zijn als het zand;
18To pacoengah, ka hinghaih aninawk loe savuet baktiah pop, kai loe kaimah ih im ah ni ka dueh tih.
19Mijn wortel zal openstaan voor het water, De dauw op mijn takken vernachten;
19Kai ih tangzun loe tui taengah pha ueloe, aqum puek ka tanghang nuiah dantui angbuem tih.
20Mijn eer blijft steeds nieuw, Mijn boog wint aan jeugdige kracht in mijn hand!
20Ka lensawkhaih loe cak poe ueloe, ka ban ih kalii doeh tha om let tih.
21Ze luisterden zwijgend naar mij En wachtten mijn beslissing af;
21Kaminawk mah ka lok to tahngaih o, ka thuih ih lok to aek o ai.
22Had ik uitgesproken, dan nam niemand het woord, Maar mijn rede druppelde op hen neer.
22Lok ka thuih pacoengah, mi doeh lok apae o ai boeh; ka thuih ih lok loe nihcae nuiah tui baktiah ca.
23Ze verlangden naar mij als naar regen, Met open mond als naar een late bui.
23Nihcae mah khotui zing o baktih toengah kai to ang zing o, hnukkhuem ih khotui kazing baktiah pakha to kalen ah a angh o.
24Lachte ik hun toe, ze durfden het niet geloven, En vingen het stralen van mijn aangezicht op.
24Nihcae ka pahnui thuih naah, nihcae mah tang o ai; ka mikhmai aanghaih to a hnuk o naah, ka mikhmai aanghaih to anghmaa o sak thai ai.
25Bezocht ik hen, ik zat bovenaan, Troonde als een vorst bij zijn troepen, als een die treurenden troost.
25Nihcae ih loklam to ka qoih moe, kahoih koek ahmuen ah kang hnut, palungsae kami pathloepkung baktih, misatuh kaminawk salak ih siangpahrang baktiah kang hnut, tiah ka thuih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.