Jó 29
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Jó retomou o seu discurso e disse:
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2“Ah, quem me dera ser como nos meses passados, como nos dias em que Deus me guardava;
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3quando a sua lâmpada brilhava sobre a minha cabeça, e pela sua luz eu caminhava pelas trevas;
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4como eu era no meu vigor, quando a amizade de Deus estava na minha tenda,
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos estavam ao meu redor,
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6quando os meus passos eram lavados com manteiga, e a rocha me derramava correntes de azeite,
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7quando eu saía para a porta da cidade, quando eu preparava o meu assento na praça.
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8Os jovens me viam e se escondiam. Os idosos se levantavam e ficavam de pé.
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9Os príncipes se abstinham de falar, e punham a mão sobre a boca.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10A voz dos nobres se calava, e a sua língua se apegava ao céu da boca.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11Pois quando o ouvido me ouvia, ele me abençoava, e quando o olho me via, ele me aprovava,
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12porque eu livrava o pobre que clamava, e também o órfão, que não tinha quem o ajudasse.
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13A bênção daquele que estava prestes a perecer vinha sobre mim, e eu fazia o coração da viúva cantar de alegria.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14Eu me vestia de retidão, e ela me cobria. A minha justiça era como um manto e um diadema.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15Eu era olhos para o cego, e pés para o coxo.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16Eu era um pai para os necessitados. Eu investigava a causa daquele que eu não conhecia.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17Eu quebrava os queixos do injusto e arrancava a presa dos seus dentes.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18Então eu dizia: 'Morrerei na minha própria casa, contarei os meus dias como a areia.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19A minha raiz se estende até as águas. O orvalho repousa a noite toda sobre o meu ramo.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20A minha glória é renovada em mim. O meu arco se renova na minha mão.'
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21“Os homens me ouviam, esperavam, e guardavam silêncio para ouvir o meu conselho.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22Depois das minhas palavras, eles não falavam mais. O meu discurso caía sobre eles.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23Eles esperavam por mim como pela chuva. Suas bocas bebiam como da chuva de primavera.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24Eu sorria para eles quando não tinham confiança. Eles não rejeitavam a luz do meu rosto.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25Eu escolhia o caminho deles, e me assentava como chefe. Eu vivia como um rei no exército, como quem consola os enlutados.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.