Job 29
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Y VOLVIÓ Job á tomar su propósito, y dijo:
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
2¡Quién me tornase como en los meses pasados, como en los días que Dios me guardaba,
2«کاش که من مثل ماههای پیش می‌بودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه می‌داشت.
3Cuando hacía resplandecer su candela sobre mi cabeza, á la luz de la cual yo caminaba en la oscuridad;
3هنگامی که چراغ او بر سر من می‌تابید، و با نور او به تاریکی راه می‌رفتم.
4Como fué en los días de mi mocedad, cuando el secreto de Dios estaba en mi tienda;
4چنانکه در روزهای کامرانی خود می‌بودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من می‌ماند.
5Cuando aun el Omnipotente estaba conmigo, y mis hijos alrededor de mí;
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من می‌بود، و فرزندانم به اطراف من می‌بودند.
6Cuando lavaba yo mis caminos con manteca, y la piedra me derramaba ríos de aceite!
6حینی که قدمهای خود را باکره می‌شستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
7Cuando salía á la puerta á juicio, y en la plaza hacía preparar mi asiento,
7چون به دروازه شهر بیرون می‌رفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر می‌ساختم.
8Los mozos me veían, y se escondían; y los viejos se levantaban, y estaban en pie;
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی می‌ساختند، وپیران برخاسته، می‌ایستادند.
9Los príncipes detenían sus palabras, ponían la mano sobre su boca;
9سروران از سخن‌گفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
10La voz de los principales se ocultaba, y su lengua se pegaba á su paladar:
10آواز شریفان ساکت می‌شد وزبان به کام ایشان می‌چسبید.
11Cuando los oídos que me oían, me llamaban bienaventurado, y los ojos que me veían, me daban testimonio:
11زیرا گوشی که مرا می‌شنید، مرا خوشحال می‌خواند و چشمی که مرا می‌دید، برایم شهادت می‌داد.
12Porque libraba al pobre que gritaba, y al huérfano que carecía de ayudador.
12زیرافقیری که استغاثه می‌کرد او را می‌رهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
13La bendición del que se iba á perder venía sobre mí; y al corazón de la viuda daba alegría.
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من می‌رسید و دل بیوه‌زن راخوش می‌ساختم.
14Vestíame de justicia, y ella me vestía como un manto; y mi toca era juicio.
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
15Yo era ojos al ciego, y pies al cojo.
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
16A los menesterosos era padre; y de la causa que no entendía, me informaba con diligencia:
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص می‌کردم.
17Y quebraba los colmillos del inicuo, y de sus dientes hacía soltar la presa.
17دندانهای آسیای شریر را می‌شکستم و شکار را ازدندانهایش می‌ربودم.
18Y decía yo: En mi nido moriré, y como arena multiplicaré días.
18«و می‌گفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
19Mi raíz estaba abierta junto á las aguas, y en mis ramas permanecía el rocío.
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
20Mi honra se renovaba en mí, y mi arco se corroboraba en mi mano.
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
21Oíanme, y esperaban; y callaban á mi consejo.
21مرا می‌شنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت می‌ماندند.
22Tras mi palabra no replicaban, y mi razón destilaba sobre ellos.
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو می‌چکید.
23Y esperábanme como á la lluvia, y abrían su boca como á la lluvia tardía.
23و برای من مثل باران انتظار می‌کشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز می‌کردند.
24Si me reía con ellos, no lo creían: y no abatían la luz de mi rostro.
24اگر بر ایشان می‌خندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
25Calificaba yo el camino de ellos, y sentábame en cabecera; y moraba como rey en el ejército, como el que consuela llorosos.
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست می‌نشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن می‌بودم، و مثل کسی‌که نوحه‌گران را تسلی می‌بخشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.