Job 11
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Y RESPONDIÓ Sophar Naamathita, y dijo:
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿y el hombre parlero será justificado?
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4Tú dices: Mi conversar es puro, y yo soy limpio delante de tus ojos.
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5Mas ¡oh quién diera que Dios hablara, y abriera sus labios contigo,
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9Su dimensión es más larga que la tierra, y más ancha que la mar.
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10Si cortare, ó encerrare, ó juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11Porque él conoce á los hombres vanos: ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12El hombre vano se hará entendido, aunque nazca como el pollino del asno montés.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13Si tú apercibieres tu corazón, y extendieres á él tus manos;
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, y serás fuerte y no temerás:
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16Y olvidarás tu trabajo, ó te acordarás de él como de aguas que pasaron:
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; resplandecerás, y serás como la mañana:
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18Y confiarás, que habrá esperanza; y cavarás, y dormirás seguro:
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19Y te acostarás, y no habrá quien te espante: y muchos te rogarán.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20Mas los ojos de los malos se consumirán, y no tendrán refugio; y su esperanza será agonía del alma.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.