אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 11
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 11

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ויען צפר הנעמתי ויאמר׃
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2הרב דברים לא יענה ואם איש שפתים יצדק׃
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3בדיך מתים יחרישו ותלעג ואין מכלם׃
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4ותאמר זך לקחי ובר הייתי בעיניך׃
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5ואולם מי יתן אלוה דבר ויפתח שפתיו עמך׃
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6ויגד לך תעלמות חכמה כי כפלים לתושיה ודע כי ישה לך אלוה מעונך׃
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7החקר אלוה תמצא אם עד תכלית שדי תמצא׃
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8גבהי שמים מה תפעל עמקה משאול מה תדע׃
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9ארכה מארץ מדה ורחבה מני ים׃
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10אם יחלף ויסגיר ויקהיל ומי ישיבנו׃
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11כי הוא ידע מתי שוא וירא און ולא יתבונן׃
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12ואיש נבוב ילבב ועיר פרא אדם יולד׃
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13אם אתה הכינות לבך ופרשת אליו כפך׃
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14אם און בידך הרחיקהו ואל תשכן באהליך עולה׃
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15כי אז תשא פניך ממום והיית מצק ולא תירא׃
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16כי אתה עמל תשכח כמים עברו תזכר׃
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17ומצהרים יקום חלד תעפה כבקר תהיה׃
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18ובטחת כי יש תקוה וחפרת לבטח תשכב׃
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19ורבצת ואין מחריד וחלו פניך רבים׃
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20ועיני רשעים תכלינה ומנוס אבד מנהם ותקותם מפח נפש׃
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.