אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 15
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 15

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ויען אליפז התימני ויאמר׃
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2החכם יענה דעת רוח וימלא קדים בטנו׃
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
3הוכח בדבר לא יסכון ומלים לא יועיל בם׃
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
4אף אתה תפר יראה ותגרע שיחה לפני אל׃
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
5כי יאלף עונך פיך ותבחר לשון ערומים׃
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
6ירשיעך פיך ולא אני ושפתיך יענו בך׃
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
7הראישון אדם תולד ולפני גבעות חוללת׃
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
8הבסוד אלוה תשמע ותגרע אליך חכמה׃
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
9מה ידעת ולא נדע תבין ולא עמנו הוא׃
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
10גם שב גם ישיש בנו כביר מאביך ימים׃
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
11המעט ממך תנחמות אל ודבר לאט עמך׃
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
12מה יקחך לבך ומה ירזמון עיניך׃
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
13כי תשיב אל אל רוחך והצאת מפיך מלין׃
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
14מה אנוש כי יזכה וכי יצדק ילוד אשה׃
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
15הן בקדשו לא יאמין ושמים לא זכו בעיניו׃
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
16אף כי נתעב ונאלח איש שתה כמים עולה׃
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
17אחוך שמע לי וזה חזיתי ואספרה׃
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
18אשר חכמים יגידו ולא כחדו מאבותם׃
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
19להם לבדם נתנה הארץ ולא עבר זר בתוכם׃
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
20כל ימי רשע הוא מתחולל ומספר שנים נצפנו לעריץ׃
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
21קול פחדים באזניו בשלום שודד יבואנו׃
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
22לא יאמין שוב מני חשך וצפו הוא אלי חרב׃
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
23נדד הוא ללחם איה ידע כי נכון בידו יום חשך׃
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
24יבעתהו צר ומצוקה תתקפהו כמלך עתיד לכידור׃
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
25כי נטה אל אל ידו ואל שדי יתגבר׃
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
26ירוץ אליו בצואר בעבי גבי מגניו׃
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
27כי כסה פניו בחלבו ויעש פימה עלי כסל׃
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
28וישכון ערים נכחדות בתים לא ישבו למו אשר התעתדו לגלים׃
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
29לא יעשר ולא יקום חילו ולא יטה לארץ מנלם׃
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
30לא יסור מני חשך ינקתו תיבש שלהבת ויסור ברוח פיו׃
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
31אל יאמן בשו נתעה כי שוא תהיה תמורתו׃
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
32בלא יומו תמלא וכפתו לא רעננה׃
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
33יחמס כגפן בסרו וישלך כזית נצתו׃
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
34כי עדת חנף גלמוד ואש אכלה אהלי שחד׃
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
35הרה עמל וילד און ובטנם תכין מרמה׃
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.