Job 15
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1And Eliphaz the Themanite, answered, and said:
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2Will a wise man answer as if he were speaking in the wind, and fill his stomach with burning heat?
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
3Thou reprovest him by words, who is not equal to thee, and thou speakest that which is not good for thee.
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
4As much as is in thee, thou hast made void fear, and hast taken away prayers from before God.
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
5For thy iniquity hath taught thy mouth, and thou imitatest the tongue of blasphemers.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
6Thy own mouth shall condemn thee, and not I: and thy own lips shall answer thee.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
7Art thou the first man that was born, or wast thou made before the hills?
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
8Hast thou heard God’s counsel, and shall his wisdom be inferior to thee?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
9What knowest thou that we are ignorant of? what dost thou understand that we know not?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
10There are with us also aged and ancient men, much elder than thy fathers.
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
11Is it a great matter that God should comfort thee? but thy wicked words hinder this.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
12Why doth thy heart elevate thee, and why dost thou stare with thy eyes, as if they were thinking great things?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
13Why doth thy spirit swell against God, to utter such words out of thy mouth?
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
14What is man that he should be without spot, and he that is born of a woman that he should appear just?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
15Behold among his saints none is unchangeable, and the heavens are not pure in his sight.
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
16How much more is man abominable, and unprofitable, who drinketh iniquity like water?
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
17I will shew thee, hear me: and I will tell thee what I have seen.
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
18Wise men confess and hide not their fathers.
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
19To whom alone the earth was given, and no stranger hath passed among them.
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
20The wicked man is proud all his days, and the number of the years of his tyranny is uncertain.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
21The sound of dread is always in his ears: and when there is peace, he always suspecteth treason.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
22He believeth not that he may return from darkness to light, looking round about for the sword on every side.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
23When he moveth himself to seek bread, he knoweth that the day of darkness is ready at his hand.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
24Tribulation shall terrify him, and distress shall surround him, as a king that is prepared for the battle.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
25For he hath stretched out his hand against God, and hath strengthened himself against the Almighty.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
26He hath run against him with his neck raised up, and is armed with a fat neck.
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
27Fatness hath covered his face, and the fat hangeth down on his sides.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
28He hath dwelt in desolate cities, and in desert houses that are reduced into heaps.
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
29He shall not be enriched, neither shall his substance continue, neither shall he push his root in the earth.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
30He shall not depart out of darkness: the flame shall dry up his branches, and he shall be taken away by the breath of his own month.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
31He shall not believe, being vainly deceived by error, that he may be redeemed with any price.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
32Before his days be full he shall perish: and his hands shall wither away.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
33He shall be blasted as a vine when its grapes are in the first flower, and as an olive tree that casteth its flower.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
34For the congregation of the hypocrite is barren, and fire shall devour their tabernacles, who love to take bribes.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
35He hath conceived sorrow, and hath brought forth iniquity, and his womb prepareth deceits.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.