אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 4
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 4

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ויען אליפז התימני ויאמר׃
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2הנסה דבר אליך תלאה ועצר במלין מי יוכל׃
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3הנה יסרת רבים וידים רפות תחזק׃
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4כושל יקימון מליך וברכים כרעות תאמץ׃
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5כי עתה תבוא אליך ותלא תגע עדיך ותבהל׃
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6הלא יראתך כסלתך תקותך ותם דרכיך׃
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7זכר נא מי הוא נקי אבד ואיפה ישרים נכחדו׃
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8כאשר ראיתי חרשי און וזרעי עמל יקצרהו׃
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9מנשמת אלוה יאבדו ומרוח אפו יכלו׃
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10שאגת אריה וקול שחל ושני כפירים נתעו׃
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11ליש אבד מבלי טרף ובני לביא יתפרדו׃
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12ואלי דבר יגנב ותקח אזני שמץ מנהו׃
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13בשעפים מחזינות לילה בנפל תרדמה על אנשים׃
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14פחד קראני ורעדה ורב עצמותי הפחיד׃
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15ורוח על פני יחלף תסמר שערת בשרי׃
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16יעמד ולא אכיר מראהו תמונה לנגד עיני דממה וקול אשמע׃
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17האנוש מאלוה יצדק אם מעשהו יטהר גבר׃
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18הן בעבדיו לא יאמין ובמלאכיו ישים תהלה׃
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19אף שכני בתי חמר אשר בעפר יסודם ידכאום לפני עש׃
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20מבקר לערב יכתו מבלי משים לנצח יאבדו׃
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21הלא נסע יתרם בם ימותו ולא בחכמה׃
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.