Книга Иова 4
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал:
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2если попытаемся мы сказать к тебе слово,- не тяжело ли будет тебе? Впрочем кто может возбранить слову!
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Вот, ты наставлял многих и опустившиеся руки поддерживал,
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4падающего восставляли слова твои, и гнущиеся колени ты укреплял.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5А теперь дошло до тебя, и ты изнемог; коснулось тебя, и ты упал духом.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Богобоязненность твоя не должна ли быть твоею надеждою, и непорочность путей твоих - упованием твоим?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7Вспомни же, погибал ли кто невинный, и где праведные бывали искореняемы?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8Как я видал, то оравшие нечестие и сеявшие зло пожинают его;
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9от дуновения Божия погибают и от духа гнева Его исчезают.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10Рев льва и голос рыкающего умолкает, и зубы скимнов сокрушаются;
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11могучий лев погибает без добычи, и дети львицы рассеиваются.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12И вот, ко мне тайно принеслось слово, и ухо мое приняло нечто от него.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13Среди размышлений о ночных видениях, когда сон находит на людей,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14объял меня ужас и трепет и потряс все кости мои.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15И дух прошел надо мною; дыбом стали волосы на мне.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16Он стал,- но я не распознал вида его,- только облик был пред глазами моими; тихое веяние,- и я слышу голос:
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творца своего?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Вот, Он и слугам Своим не доверяет и в Ангелах Своих усматривает недостатки:
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19тем более - в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли.
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20Между утром и вечером они распадаются; не увидишь, как они вовсе исчезнут.
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21Не погибают ли с ними и достоинства их? Они умирают, не достигнув мудрости.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.