Книга Иова 37
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1И от сего трепещет сердце мое и подвиглось с места своего.
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
2Слушайте, слушайте голос Его и гром, исходящий из уст Его.
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
3Под всем небом раскат его, и блистание его - до краев земли.
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
4За ним гремит глас; гремит Он гласом величества Своего и не останавливает его, когда голос Его услышан.
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
5Дивно гремит Бог гласом Своим, делает дела великие, для нас непостижимые.
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
6Ибо снегу Он говорит: будь на земле; равно мелкий дождь и большой дождь в Его власти.
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
7Он полагает печать на руку каждого человека, чтобы все люди знали дело Его.
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
8Тогда зверь уходит в убежище и остается в своих логовищах.
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
9От юга приходит буря, от севера - стужа.
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
10От дуновения Божия происходит лед, и поверхность воды сжимается.
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
11Также влагою Он наполняет тучи, и облака сыплют свет Его,
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
12и они направляются по намерениям Его, чтоб исполнить то, что Он повелит им на лице обитаемой земли.
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
13Он повелевает им идти или для наказания, или в благоволение, или для помилования.
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
14Внимай сему, Иов; стой и разумевай чудные дела Божии.
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
15Знаешь ли, как Бог располагает ими и повелевает свету блистать из облака Своего?
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
16Разумеешь ли равновесие облаков, чудное дело Совершеннейшего в знании?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
17Как нагревается твоя одежда, когда Он успокаивает землю от юга?
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
18Ты ли с Ним распростер небеса, твердые, как литое зеркало?
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
19Научи нас, что сказать Ему? Мы в этой тьме ничего не можем сообразить.
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
20Будет ли возвещено Ему, что я говорю? Сказал ли кто, что сказанное доносится Ему?
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
21Теперь не видно яркого света в облаках, но пронесется ветер и расчистит их.
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
22Светлая погода приходит от севера, и окрест Бога страшное великолепие.
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
23Вседержитель! мы не постигаем Его. Он велик силою, судом и полнотою правосудия. Он никого не угнетает.
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
24Посему да благоговеют пред Ним люди, и да трепещут пред Ним все мудрые сердцем!
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.