Книга Иова

Old Testament

New Testament

Chapter 37
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1И от сего трепещет сердце мое и подвиглось с места своего.
1[Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
2Слушайте, слушайте голос Его и гром, исходящий из уст Его.
2Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
3Под всем небом раскат его, и блистание его - до краев земли.
3Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
4За ним гремит глас; гремит Он гласом величества Своего и не останавливает его, когда голос Его услышан.
4Post eum rugiet sonitus; tonabit voce magnitudinis suæ: et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
5Дивно гремит Бог гласом Своим, делает дела великие, для нас непостижимые.
5Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia;
6Ибо снегу Он говорит: будь на земле; равно мелкий дождь и большой дождь в Его власти.
6qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ;
7Он полагает печать на руку каждого человека, чтобы все люди знали дело Его.
7qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
8Тогда зверь уходит в убежище и остается в своих логовищах.
8Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
9От юга приходит буря, от севера - стужа.
9Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
10От дуновения Божия происходит лед, и поверхность воды сжимается.
10Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
11Также влагою Он наполняет тучи, и облака сыплют свет Его,
11Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
12и они направляются по намерениям Его, чтоб исполнить то, что Он повелит им на лице обитаемой земли.
12Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
13Он повелевает им идти или для наказания, или в благоволение, или для помилования.
13sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
14Внимай сему, Иов; стой и разумевай чудные дела Божии.
14Ausculta hæc, Job: sta, et considera mirabilia Dei.
15Знаешь ли, как Бог располагает ими и повелевает свету блистать из облака Своего?
15Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus?
16Разумеешь ли равновесие облаков, чудное дело Совершеннейшего в знании?
16Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
17Как нагревается твоя одежда, когда Он успокаивает землю от юга?
17Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro?
18Ты ли с Ним распростер небеса, твердые, как литое зеркало?
18Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
19Научи нас, что сказать Ему? Мы в этой тьме ничего не можем сообразить.
19Ostende nobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
20Будет ли возвещено Ему, что я говорю? Сказал ли кто, что сказанное доносится Ему?
20Quis narrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
21Теперь не видно яркого света в облаках, но пронесется ветер и расчистит их.
21At nunc non vident lucem: subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
22Светлая погода приходит от севера, и окрест Бога страшное великолепие.
22Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
23Вседержитель! мы не постигаем Его. Он велик силою, судом и полнотою правосудия. Он никого не угнетает.
23Digne eum invenire non possumus: magnus fortitudine, et judicio, et justitia: et enarrari non potest.
24Посему да благоговеют пред Ним люди, и да трепещут пред Ним все мудрые сердцем!
24Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.