Книга Иова

Old Testament

New Testament

Chapter 32
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Когда те три мужа перестали отвечать Иову, потому что он был прав в глазах своих,
1Omiserunt autem tres viri isti respondere Job, eo quod justus sibi videretur.
2тогда воспылал гнев Елиуя, сына Варахиилова, Вузитянина из племени Рамова: воспылал гнев его на Иова за то, что он оправдывал себя больше, нежели Бога,
2Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites, de cognatione Ram: iratus est autem adversum Job, eo quod justum se esse diceret coram Deo.
3а на трех друзей его воспылал гнев его за то, что они не нашли, что отвечать, а между тем обвиняли Иова.
3Porro adversum amicos ejus indignatus est, eo quod non invenissent responsionem rationabilem, sed tantummodo condemnassent Job.
4Елиуй ждал, пока Иов говорил, потому что они летами были старше его.
4Igitur Eliu expectavit Job loquentem, eo quod seniores essent qui loquebantur.
5Когда же Елиуй увидел, что нет ответа в устах тех трех мужей, тогда воспылал гнев его.
5Cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer.
6И отвечал Елиуй, сын Варахиилов, Вузитянин, и сказал: я молод летами, а вы - старцы; поэтому я робел и боялся объявлять вам мое мнение.
6Respondensque Eliu filius Barachel Buzites, dixit: [Junior sum tempore, vos autem antiquiores: idcirco, demisso capite, veritus sum vobis indicare meam sententiam.
7Я говорил сам себе: пусть говорят дни, и многолетие поучает мудрости.
7Sperabam enim quod ætas prolixior loqueretur, et annorum multitudo doceret sapientiam.
8Но дух в человеке и дыхание Вседержителя дает ему разумение.
8Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intelligentiam.
9Не многолетние только мудры, и не старики разумеют правду.
9Non sunt longævi sapientes, nec senes intelligunt judicium.
10Поэтому я говорю: выслушайте меня, объявлю вам мое мнение и я.
10Ideo dicam: Audite me: ostendam vobis etiam ego meam sapientiam.
11Вот, я ожидал слов ваших,- вслушивался в суждения ваши, доколе вы придумывали, что сказать.
11Expectavi enim sermones vestros; audivi prudentiam vestram, donec disceptaremini sermonibus;
12Я пристально смотрел на вас, и вот никто из вас не обличает Иова и не отвечает на слова его.
12et donec putabam vos aliquid dicere, considerabam: sed, ut video, non est qui possit arguere Job, et respondere ex vobis sermonibus ejus.
13Не скажите: мы нашли мудрость: Бог опровергнет его, а не человек.
13Ne forte dicatis: Invenimus sapientiam: Deus projecit eum, non homo.
14Если бы он обращал слова свои ко мне, то я не вашими речами отвечал бы ему.
14Nihil locutus est mihi: et ego non secundum sermones vestros respondebo illi.
15Испугались, не отвечают более; перестали говорить.
15Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquia.
16И как я ждал, а они не говорят, остановились и не отвечают более,
16Quoniam igitur expectavi, et non sunt locuti: steterunt, nec ultra responderunt:
17то и я отвечу с моей стороны, объявлю мое мнение и я,
17respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam.
18ибо я полон речами, и дух во мне теснит меня.
18Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei.
19Вот, утроба моя, как вино неоткрытое: она готова прорваться, подобно новым мехам.
19En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.
20Поговорю, и будет легче мне; открою уста мои и отвечу.
20Loquar, et respirabo paululum: aperiam labia mea, et respondebo.
21На лице человека смотреть не буду и никакому человеку льстить не стану,
21Non accipiam personam viri, et Deum homini non æquabo.
22потому что я не умею льстить: сейчас убей меня, Творец мой.
22Nescio enim quamdiu subsistam, et si post modicum tollat me factor meus.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.