Книга Иова 39
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Знаешь ли ты время, когда рождаются дикие козы на скалах, и замечал ли роды ланей?
1[Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti?
2можешь ли расчислить месяцы беременности их? и знаешь ли время родов их?
2Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum?
3Они изгибаются, рождая детей своих, выбрасывая свои ноши;
3Incurvantur ad fœtum, et pariunt, et rugitus emittunt.
4дети их приходят в силу, растут на поле, уходят и не возвращаются к ним.
4Separantur filii earum, et pergunt ad pastum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
5Кто пустил дикого осла на свободу, и кто разрешил узы онагру,
5Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ejus quis solvit?
6которому степь Я назначил домом и солончаки - жилищем?
6cui dedi in solitudine domum, et tabernacula ejus in terra salsuginis.
7Он посмевается городскому многолюдству и не слышит криков погонщика,
7Contemnit multitudinem civitatis: clamorem exactoris non audit.
8по горам ищет себе пищи и гоняется за всякою зеленью.
8Circumspicit montes pascuæ suæ, et virentia quæque perquirit.
9Захочет ли единорог служить тебе и переночует ли у яслей твоих?
9Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad præsepe tuum?
10Можешь ли веревкою привязать единорога к борозде, и станет ли он боронить за тобою поле?
10Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te?
11Понадеешься ли на него, потому что у него сила велика, и предоставишь ли ему работу твою?
11Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus, et derelinques ei labores tuos?
12Поверишь ли ему, что он семена твои возвратит и сложит на гумно твое?
12Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget?
13Ты ли дал красивые крылья павлину и перья и пух страусу?
13Penna struthionis similis est pennis herodii et accipitris.
14Он оставляет яйца свои на земле, и на песке согревает их,
14Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea?
15и забывает, что нога может раздавить их и полевой зверь может растоптать их;
15Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.
16он жесток к детям своим, как бы не своим, и не опасается, что труд его будет напрасен;
16Duratur ad filios suos, quasi non sint sui: frustra laboravit, nullo timore cogente.
17потому что Бог не дал ему мудрости и не уделил ему смысла;
17Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.
18а когда поднимется на высоту, посмеивается коню и всаднику его.
18Cum tempus fuerit, in altum alas erigit: deridet equum et ascensorem ejus.
19Ты ли дал коню силу и облек шею его гривою?
19Numquid præbebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum?
20Можешь ли ты испугать его, как саранчу? Храпение ноздрей его - ужас;
20Numquid suscitabis eum quasi locustas? gloria narium ejus terror.
21роет ногою землю и восхищается силою; идет навстречу оружию;
21Terram ungula fodit; exultat audacter: in occursum pergit armatis.
22он смеется над опасностью и не робеет и не отворачивается от меча;
22Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
23колчан звучит над ним, сверкает копье и дротик;
23Super ipsum sonabit pharetra; vibrabit hasta et clypeus:
24в порыве и ярости он глотает землю и не может стоять при звуке трубы;
24fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubæ sonare clangorem.
25при трубном звуке он издает голос: гу! гу! и издалека чует битву, громкие голоса вождей и крик.
25Ubi audierit buccinam, dicit: Vah ! procul odoratur bellum: exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
26Твоею ли мудростью летает ястреб и направляет крылья свои на полдень?
26Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum?
27По твоему ли слову возносится орел и устрояет на высоте гнездо свое?
27Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
28Он живет на скале и ночует на зубце утесов и на местах неприступных;
28In petris manet, et in præruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.
29оттуда высматривает себе пищу: глаза его смотрят далеко;
29Inde contemplatur escam, et de longe oculi ejus prospiciunt.
30птенцы его пьют кровь, и где труп, там и он.
30Pulli ejus lambent sanguinem: et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.]
31И продолжал Господь и сказал Иову:
31Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:
32будет ли состязающийся со Вседержителем еще учить? Обличающий Бога пусть отвечает Ему.
32[Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.]
33И отвечал Иов Господу и сказал:
33Respondens autem Job Domino, dixit:
34вот, я ничтожен; что буду я отвечать Тебе? Руку мою полагаю на уста мои.
34[Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? manum meam ponam super os meum.
35Однажды я говорил,- теперь отвечать не буду, даже дважды, но более не буду.
35Unum locutus sum, quod utinam non dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.