ΙΩΒ 39
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)Original language
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Clementine Vulgate, 1598
1Εἰ ἔγνως καιρὸν τοκετοῦ τραγελάφων πέτρας, ἐφύλαξας δὲ ὠδῖνας ἐλάφων,
1[Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti?
2ἠρίθμησας δὲ μῆνας αὐτῶν πλήρεις τοκετοῦ αὐτῶν, ὠδῖνας δὲ αὐτῶν ἔλυσας,
2Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum?
3ἐξέθρεψας δὲ αὐτῶν τὰ παιδία ἔξω φόβου, ὠδῖνας δὲ αὐτῶν ἐξαποστελεῖς,
3Incurvantur ad fœtum, et pariunt, et rugitus emittunt.
4ἀποῤῥήξουσι τὰ τέκνα αὐτῶν, πληθυνθήσονται ἐν γενγήματι· ἐξελεύσονται, καὶ οὐ μὴ ἀνακάμψουσιν αὐτοῖς.
4Separantur filii earum, et pergunt ad pastum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
5Τίς δέ ἐστιν ὁ ἀφεὶς ὄνον ἄγριον ἐλεύθερον; δεσμοὺς δὲ αὐτοῦ τίς ἔλυσεν;
5Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ejus quis solvit?
6Ἐθέμην δὲ τὴν δίαιταν αὐτοῦ ἔρημον, καὶ τὰ σκηνώματα αὐτοῦ ἁλμυρίδα.
6cui dedi in solitudine domum, et tabernacula ejus in terra salsuginis.
7Καταγελῶν πολυοχλίας πόλεως, μέμψιν δὲ φορολόγου οὐκ ἀκούων,
7Contemnit multitudinem civitatis: clamorem exactoris non audit.
8κατασκέψεται ὄρη νομὴν αὐτοῦ, καὶ ὀπίσω παντὸς χλωροῦ ζητεῖ.
8Circumspicit montes pascuæ suæ, et virentia quæque perquirit.
9Βουλήσεται δέ σοι μονόκερως δουλεῦσαι, ἢ κοιμηθῆναι ἐπὶ φάτνης σου;
9Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad præsepe tuum?
10Δήσεις δὲ ἐν ἱμᾶσι ζυγὸν αὐτοῦ, ἢ ἑλκύσει σου αὔλακας ἐν πεδίῳ;
10Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te?
11Πέποιθας δὲ ἐπʼ αὐτῷ, ὅτι πολλὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ, ἐπαφήσεις δὲ αὐτῷ τὰ ἔργα σου;
11Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus, et derelinques ei labores tuos?
12Πιστεύσεις δὲ, ὅτι ἀποδώσει σοι τὸν σπόρον, εἰσοίσει δέ σου τὸν ἅλωνα;
12Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget?
13Πτέρυξ τερπομένων νεέλασσα, ἐὰν συλλάβῃ ἁσίδα καὶ νέσσα·
13Penna struthionis similis est pennis herodii et accipitris.
14Ὅτι ἀφήσει εἰς γῆν τὰ ὠὰ αὐτῆς, καὶ ἐπὶ χοῦν θάλψει,
14Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea?
15καὶ ἐπελάθετο, ὅτι ποῦς σκορπιεῖ, καὶ θηρία ἀγροῦ καταπατήσει.
15Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.
16Ἀπεσκλήρυνε τὰ τέκνα ἑαυτῆς, ὥστε μὴ ἑαυτήν· εἰς κενὸν ἐκοπίασεν ἄνευ φόβου.
16Duratur ad filios suos, quasi non sint sui: frustra laboravit, nullo timore cogente.
17Ὅτι κατεσιώπησεν αὐτῇ ὁ Θεὸς σοφίαν, καὶ οὐκ ἐπεμέρισεν αὐτῇ ἐν τῇ συνέσει.
17Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.
18Κατὰ καιρὸν ἐν ὕψει ὑψώσει, καταγελάσεται ἵππου, καὶ τοῦ ἐπιβάτου αὐτοῦ.
18Cum tempus fuerit, in altum alas erigit: deridet equum et ascensorem ejus.
19Ἢ σὺ περιέθηκας ἵππῳ δύναμιν, ἐνέδυσας δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ φόβον;
19Numquid præbebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum?
20Περιέθηκας δὲ αὐτῷ πανοπλίαν; δόξαν δὲ στηθέων αὐτοῦ τόλμῃ.
20Numquid suscitabis eum quasi locustas? gloria narium ejus terror.
21Ἀνορύσσων ἐν πεδίῳ γαυριᾷ, ἐκπορεύεται δὲ εἰς πεδίον ἐν ἰσχύϊ.
21Terram ungula fodit; exultat audacter: in occursum pergit armatis.
22Συναντῶν βασιλεῖ καταγελᾷ, καὶ οὐ μὴν ἀποστραφῇ ἀπὸ σιδήρου.
22Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
23Ἐπʼ αὐτῷ γαυριᾷ τόξον καὶ μάχαιρα,
23Super ipsum sonabit pharetra; vibrabit hasta et clypeus:
24καὶ ὀργὴ ἀφανιεῖ τὴν γῆν· καὶ οὐ μὴ πιστεύσει, ἕως ἂν σημάνῃ σάλπιγξ.
24fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubæ sonare clangorem.
25Σάλπιγγος δὲ σημαινούσης, λέγει, εὖγε· πόῤῥωθεν δὲ ὀσφραίνεται πολέμου σὺν ἅλματι καὶ κραυγῇ.
25Ubi audierit buccinam, dicit: Vah ! procul odoratur bellum: exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
26Ἐκ δὲ τῆς σῆς ἐπιστήμης ἕστηκεν ἱέραξ, ἀναπετάσας τὰς πτέρυγας, ἀκίνητος, καθορῶν τὰ πρὸς Νότον;
26Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum?
27Ἐπὶ δὲ σῷ προστάγματι ὑψοῦται ἀετὸς, γὺψ δὲ ἐπὶ νοσσιᾶς αὐτοῦ καθεσθεὶς αὐλίζεται,
27Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
28ἐπʼ ἐξοχῇ πέτρας, καὶ ἀποκρύφῳ,
28In petris manet, et in præruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.
29ἐκεῖσε ὢν ζητεῖ τὰ σῖτα, πόῤῥωθεν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ σκοπεύουσι.
29Inde contemplatur escam, et de longe oculi ejus prospiciunt.
30Νεοσσοὶ δὲ αὐτοῦ φύρονται ἐν αἵματι, οὗ δʼ ἂν ὦσι τεθνεῶτες, παραχρῆμα εὑρίσκονται.
30Pulli ejus lambent sanguinem: et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.]
no verse 31 in this text
31Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:
no verse 32 in this text
32[Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.]
no verse 33 in this text
33Respondens autem Job Domino, dixit:
no verse 34 in this text
34[Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? manum meam ponam super os meum.
no verse 35 in this text
35Unum locutus sum, quod utinam non dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.