Книга Иова

Old Testament

New Testament

Chapter 6
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1И отвечал Иов и сказал:
1Respondens autem Job, dixit:
2о, если бы верно взвешены были вопли мои, и вместе с ними положили на весы страдание мое!
2[Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !
3Оно верно перетянуло бы песок морей! Оттого слова мои неистовы.
3Quasi arena maris hæc gravior appareret; unde et verba mea dolore sunt plena:
4Ибо стрелы Вседержителя во мне; яд их пьет дух мой; ужасы Божии ополчились против меня.
4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum; et terrores Domini militant contra me.
5Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего?
5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit?
6Едят ли безвкусное без соли, и есть ли вкус в яичном белке?
6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem?
7До чего не хотела коснуться душа моя, то составляет отвратительную пищу мою.
7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.
8О, когда бы сбылось желание мое и чаяние мое исполнил Бог!
8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus?
9О, если бы благоволил Бог сокрушить меня, простер руку Свою и сразил меня!
9et qui cœpit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me?
10Это было бы еще отрадою мне, и я крепился бы в моей беспощадной болезни, ибо я не отвергся изречений Святаго.
10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.
11Что за сила у меня, чтобы надеяться мне? и какой конец, чтобы длить мне жизнь мою?
11Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam?
12Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя?
12Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est.
13Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора?
13Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me.
14К страждущему должно быть сожаление от друга его, если только он не оставил страха к Вседержителю.
14Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit.
15Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи,
15Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus.
16которые черны от льда и в которых скрывается снег.
16Qui timent pruinam, irruet super eos nix.
17Когда становится тепло, они умаляются, а во время жары исчезают с мест своих.
17Tempore quo fuerint dissipati, peribunt; et ut incaluerit, solventur de loco suo.
18Уклоняют они направление путей своих, заходят в пустыню и теряются;
18Involutæ sunt semitæ gressuum eorum; ambulabunt in vacuum, et peribunt.
19смотрят на них дороги Фемайские, надеются на них пути Савейские,
19Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper.
20но остаются пристыженными в своей надежде; приходят туда и от стыда краснеют.
20Confusi sunt, quia speravi: venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.
21Так и вы теперь ничто: увидели страшное и испугались.
21Nunc venistis; et modo videntes plagam meam, timetis.
22Говорил ли я: дайте мне, или от достатка вашего заплатите за меня;
22Numquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi?
23и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупите меня?
23vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me?
24Научите меня, и я замолчу; укажите, в чем я погрешил.
24Docete me, et ego tacebo: et si quid forte ignoravi, instruite me.
25Как сильны слова правды! Но что доказывают обличения ваши?
25Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me?
26Вы придумываете речи для обличения? На ветер пускаете слова ваши.
26Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis.
27Вы нападаете на сироту и роете яму другу вашему.
27Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum.
28Но прошу вас, взгляните на меня; буду ли я говорить ложь пред лицом вашим?
28Verumtamen quod cœpistis explete: præbete aurem, et videte an mentiar.
29Пересмотрите, есть ли неправда? пересмотрите,- правда моя.
29Respondete, obsecro, absque contentione; et loquentes id quod justum est, judicate.
30Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи?
30Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.