ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Respondens autem Job, dixit:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2[Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3Quasi arena maris hæc gravior appareret; unde et verba mea dolore sunt plena:
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum; et terrores Domini militant contra me.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus?
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9et qui cœpit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me?
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est.
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus.
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16Qui timent pruinam, irruet super eos nix.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17Tempore quo fuerint dissipati, peribunt; et ut incaluerit, solventur de loco suo.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18Involutæ sunt semitæ gressuum eorum; ambulabunt in vacuum, et peribunt.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20Confusi sunt, quia speravi: venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21Nunc venistis; et modo videntes plagam meam, timetis.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Numquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Docete me, et ego tacebo: et si quid forte ignoravi, instruite me.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Verumtamen quod cœpistis explete: præbete aurem, et videte an mentiar.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Respondete, obsecro, absque contentione; et loquentes id quod justum est, judicate.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.