ایّوب 36
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و الیهو باز‌گفت:
1Addens quoque Eliu, hæc locutus est:
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
2[Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
3Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
4Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
5Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens:
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
6sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
7Non auferet a justo oculos suos: et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
8Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis,
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
9indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
10Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
11Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria:
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
12si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
13Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
14Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
15Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
16Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se: requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
17Causa tua quasi impii judicata est: causam judiciumque recipies.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
18Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas: nec multitudo donorum inclinet te.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
19Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
20Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
21Cave ne declines ad iniquitatem: hanc enim cœpisti sequi post miseriam.
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
22Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
23Quis poterit scrutari vias ejus? aut quis potest ei dicere: Operatus es iniquitatem?
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
24Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
25Omnes homines vident eum: unusquisque intuetur procul.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
26Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram: numerus annorum ejus inæstimabilis.
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
27Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum,
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
28qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper.
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
29Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum,
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
30et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
31Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
32In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
33Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.