ایّوب 36
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1و الیهو باز‌گفت:
1ויסף אליהוא ויאמר׃
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
2כתר לי זעיר ואחוך כי עוד לאלוה מלים׃
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
3אשא דעי למרחוק ולפעלי אתן צדק׃
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
4כי אמנם לא שקר מלי תמים דעות עמך׃
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
5הן אל כביר ולא ימאס כביר כח לב׃
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
6לא יחיה רשע ומשפט עניים יתן׃
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
7לא יגרע מצדיק עיניו ואת מלכים לכסא וישיבם לנצח ויגבהו׃
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
8ואם אסורים בזקים ילכדון בחבלי עני׃
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
9ויגד להם פעלם ופשעיהם כי יתגברו׃
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
10ויגל אזנם למוסר ויאמר כי ישבון מאון׃
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
11אם ישמעו ויעבדו יכלו ימיהם בטוב ושניהם בנעימים׃
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
12ואם לא ישמעו בשלח יעברו ויגועו בבלי דעת׃
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
13וחנפי לב ישימו אף לא ישועו כי אסרם׃
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
14תמת בנער נפשם וחיתם בקדשים׃
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
15יחלץ עני בעניו ויגל בלחץ אזנם׃
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
16ואף הסיתך מפי צר רחב לא מוצק תחתיה ונחת שלחנך מלא דשן׃
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
17ודין רשע מלאת דין ומשפט יתמכו׃
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
18כי חמה פן יסיתך בספק ורב כפר אל יטך׃
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
19היערך שועך לא בצר וכל מאמצי כח׃
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
20אל תשאף הלילה לעלות עמים תחתם׃
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
21השמר אל תפן אל און כי על זה בחרת מעני׃
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
22הן אל ישגיב בכחו מי כמהו מורה׃
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
23מי פקד עליו דרכו ומי אמר פעלת עולה׃
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
24זכר כי תשגיא פעלו אשר שררו אנשים׃
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
25כל אדם חזו בו אנוש יביט מרחוק׃
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
26הן אל שגיא ולא נדע מספר שניו ולא חקר׃
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
27כי יגרע נטפי מים יזקו מטר לאדו׃
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
28אשר יזלו שחקים ירעפו עלי אדם רב׃
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
29אף אם יבין מפרשי עב תשאות סכתו׃
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
30הן פרש עליו אורו ושרשי הים כסה׃
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
31כי בם ידין עמים יתן אכל למכביר׃
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
32על כפים כסה אור ויצו עליה במפגיע׃
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
33יגיד עליו רעו מקנה אף על עולה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.