ایّوب 36
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1و الیهو باز‌گفت:
1Још говори Елијуј и рече:
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
2Потрпи ме мало, и показаћу ти, јер још има шта бих говорио за Бога.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
3Почећу издалека беседу своју, и показаћу да је Творац мој праведан.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
4Доиста, неће бити лажне речи моје, код тебе је који право мисли.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
5Гле, Бог је силан, али никога не одбацује, силан је снагом срчаном.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
6Не да живети безбожнику, а невољницима чини правду.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
7Не одвраћа од праведника очију својих, него још с царевима на престо посађује их на век, те се узвишују.
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
8Ако ли су оковани у пута и свезани ужима невољничким,
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
9Тада им напомиње дела њихова и безакоња њихова како су силна.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
10И отвара Му ухо да би се поправили, и говори им да се врате од безакоња.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
11Ако послушају и стану им служити, довршују дане своје у добру и године своје у радости.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
12Ако ли не послушају, гину од мача и умиру с безумља.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
13А који су лицемерног срца, навлаче гнев и не вичу кад их повеже;
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
14Умире у младости душа њихова и живот њихов међу курвама.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
15Избавља невољника из невоље његове и отвара му ухо у муци.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
16Тако би и тебе извео из тескобе на пространо место, где ништа не досађује, и мирни сто твој био би пун претилине.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
17Али си заслужио суд безбожнички; и суд и правда снађе те.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
18Доиста, гнев је на теби; гледај да те не одбаци у карању, те те велики откуп неће избавити.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
19Хоће ли гледати на твоје богатство? Неће ни на злато ни на какву силу блага твог.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
20Не уздиши за ноћу у коју народи одлазе на своје место.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
21Чувај се да не погледаш на таштину и волиш на њу него невољу.
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
22Гле, Бог је највиши својом силом, ко је учитељ као Он?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
23Ко Му је одредио пут Његов? Или ко ће Му рећи: Чиниш неправо?
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
24Опомињи се да величаш дела Његова, која гледају људи.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
25Сви људи виде их, сваки их гледа из далека.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
26Гле, Бог је велик, и не можемо Га познати, број година Његових не може се докучити.
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
27Јер Он стеже капље водене, које лију дажд из облака Његових;
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
28Кад теку облаци, капљу на мноштво људско.
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
29И ко би разумео простор облацима и грмљаву у шатору његовом?
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
30Како простире над њим светлост своју, и дубине морске покрива?
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
31Тиме суди народима, даје хране изобила.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
32Рукама заклања светлост, и наређује кога да срете,
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
33Јављајући према њему добру вољу своју, и према стоци и према роду земаљском.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.