ایّوب 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1А Елифас Теманац одговори и рече:
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
2Хоће ли мудар човек казивати празне мисли и пунити трбух ветром источним,
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
3Препирући се говором који не помаже и речима које нису ни на шта?
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
4А ти уништаваш страх Божји и укидаш молитве к Богу.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
5Јер безакоње твоје показују уста твоја, ако и јеси изабрао језик лукав.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
6Осуђују те уста твоја, а не ја; и усне твоје сведоче на те.
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
7Јеси ли се ти први човек родио? Или си пре хумова саздан?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
8Јеси ли тајну Божију чуо и покупио у себе мудрост?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
9Шта ти знаш што ми не бисмо знали? Шта ти разумеш што не би било у нас?
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
10И седих и старих људи има међу нама, старијих од оца твог.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
11Мале ли су ти утехе Божије? Или имаш шта сакривено у себи?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
12Што те је занело срце твоје? И што севају очи твоје,
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
13Те обраћаш против Бога дух свој и пушташ из уста својих такве речи?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
14Шта је човек, да би био чист, и рођени од жене, да би био прав?
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
15Гле, не верује свецима својим, и небеса нису чиста пред очима Његовим;
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
16А камоли гадни и смрдљиви човек, који пије неправду као воду?
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
17Ја ћу ти казати, послушај ме, и приповедићу ти шта сам видео,
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
18Шта мудраци казаше и не затајише, шта примише од отаца својих,
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
19Којима самим дана би земља, и туђин не прође кроз њу.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
20Безбожник се мучи свега века свог, и насилнику је мало година остављено.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
21Страх му зуји у ушима, у мирно доба напада пустошник на њ.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
22Не верује да ће се вратити из таме, одсвуда привиђа мач.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
23Тумара за хлебом говорећи: Где је? Зна да је за њ спремљен дан тамни.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
24Туга и невоља страше га, и наваљују на њ као цар готов на бој.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
25Јер је замахнуо на Бога руком својом, и Свемогућем се опро.
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
26Трчи исправљена врата на њ с многим високим штитовима својим.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
27Јер је покрио лице своје претилином, и наваљао сало на бокове своје.
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
28И седео је у градовима раскопаним и у кућама пустим, обраћеним у гомилу камења.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
29Неће се обратити нити ће остати благо његово, и неће се раширити по земљи добро његово.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
30Неће изаћи из мрака, огранке његове осушиће пламен, однеће га дух уста његових.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
31Нека се не узда у таштину преварени, јер ће му таштина бити плата.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
32Пре свог времена свршиће се, и грана његова неће зеленети.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
33Откинуће се као с лозе незрео грозд његов и пупци ће се његови као с маслине побацати.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
34Јер ће опустети збор лицемерски, и огањ ће спалити шаторе оних који примају поклоне.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
35Зачињу невољу и рађају муку, и трбух њихов саставља превару.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.