ایّوب 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then Eliphaz the Temanite replied:
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
2“Does a wise man answer with empty counsel or fill his belly with the hot east wind?
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
3Should he argue with useless words or speeches that serve no purpose?
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
4But you even undermine the fear of God and hinder meditation before Him.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
5For your iniquity instructs your mouth, and you choose the language of the crafty.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
6Your own mouth, not mine, condemns you; your own lips testify against you.
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
7Were you the first man ever born? Were you brought forth before the hills?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
8Do you listen in on the council of God or limit wisdom to yourself?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
9What do you know that we do not? What do you understand that is not clear to us?
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
10Both the gray-haired and the aged are on our side— men much older than your father.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
11Are the consolations of God not enough for you, even words spoken gently to you?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
12Why has your heart carried you away, and why do your eyes flash,
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
13as you turn your spirit against God and pour such words from your mouth?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
14What is man, that he should be pure, or one born of woman, that he should be righteous?
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
15If God puts no trust in His holy ones, if even the heavens are not pure in His eyes,
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
16how much less man, who is vile and corrupt, who drinks injustice like water?
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
17Listen to me and I will inform you. I will describe what I have seen,
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
18what was declared by wise men and was not concealed from their fathers,
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
19to whom alone the land was given when no foreigner passed among them.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
20A wicked man writhes in pain all his days; only a few years are reserved for the ruthless.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
21Sounds of terror fill his ears; in his prosperity the destroyer attacks him.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
22He despairs of his return from darkness; he is marked for the sword.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
23He wanders about as food for vultures; he knows the day of darkness is at hand.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
24Distress and anguish terrify him, overwhelming him like a king poised to attack.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
25For he has stretched out his hand against God and has vaunted himself against the Almighty,
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
26rushing headlong at Him with a thick, studded shield.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
27Though his face is covered with fat and his waistline bulges with flesh,
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
28he will dwell in ruined cities, in abandoned houses destined to become rubble.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
29He will no longer be rich; his wealth will not endure. His possessions will not overspread the land.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
30He will not escape from the darkness; the flame will wither his shoots, and the breath of God’s mouth will carry him away.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
31Let him not deceive himself with trust in emptiness, for emptiness will be his reward.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
32It will be paid in full before his time, and his branch will not flourish.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
33He will be like a vine stripped of its unripe grapes, like an olive tree that sheds its blossoms.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
34For the company of the godless will be barren, and fire will consume the tents of bribery.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
35They conceive trouble and give birth to evil; their womb is pregnant with deceit.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.