ایّوب 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس ایوب در جواب گفت:
1Then Job answered:
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
2“Listen carefully to my words; let this be your consolation to me.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
3Bear with me while I speak; then, after I have spoken, you may go on mocking.
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
4Is my complaint against a man? Then why should I not be impatient?
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
5Look at me and be appalled; put your hand over your mouth.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
6When I remember, terror takes hold, and my body trembles in horror.
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
7Why do the wicked live on, growing old and increasing in power?
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
8Their descendants are established around them, and their offspring before their eyes.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
9Their homes are safe from fear; no rod of punishment from God is upon them.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
10Their bulls breed without fail; their cows bear calves and do not miscarry.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
11They send forth their little ones like a flock; their children skip about,
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
12singing to the tambourine and lyre and making merry at the sound of the flute.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
13They spend their days in prosperity and go down to Sheol in peace.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
14Yet they say to God: ‘Leave us alone! For we have no desire to know Your ways.
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
15Who is the Almighty, that we should serve Him, and what would we gain if we pray to Him?’
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
16Still, their prosperity is not in their own hands, so I stay far from the counsel of the wicked.
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
17How often is the lamp of the wicked put out? Does disaster come upon them? Does God, in His anger, apportion destruction?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
18Are they like straw before the wind, like chaff swept away by a storm?
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
19It is said that God lays up one’s punishment for his children. Let God repay the man himself, so he will know it.
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
20Let his eyes see his own destruction; let him drink for himself the wrath of the Almighty.
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
21For what does he care about his household after him, when the number of his months has run out?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
22Can anyone teach knowledge to God, since He judges those on high?
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
23One man dies full of vigor, completely secure and at ease.
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
24His body is well nourished, and his bones are rich with marrow.
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
25Yet another man dies in the bitterness of his soul, having never tasted prosperity.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
26But together they lie down in the dust, and worms cover them both.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
27Behold, I know your thoughts full well, the schemes by which you would wrong me.
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
28For you say, ‘Where now is the nobleman’s house, and where are the tents in which the wicked dwell?’
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
29Have you never asked those who travel the roads? Do you not accept their reports?
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
30Indeed, the evil man is spared from the day of calamity, delivered from the day of wrath.
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
31Who denounces his behavior to his face? Who repays him for what he has done?
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
32He is carried to the grave, and watch is kept over his tomb.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
33The clods of the valley are sweet to him; everyone follows behind him, and those before him are without number.
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
34So how can you comfort me with empty words? For your answers remain full of falsehood.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.