ایّوب 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1پس ایوب در جواب گفت:
1E GIOBBE rispose, e disse:
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
2Date udienza al mio ragionamento, E ciò mi sarà in vece delle vostre consolazioni.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
3Comportatemi che io parli; E poichè avrò parlato, beffatevi pure.
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
4Quant'è a me, il mio lamento si addirizza egli ad un uomo? E perchè non sarebbe distretto lo spirito mio?
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
5Riguardate a me, e stupite, E mettetevi la mano in su la bocca.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
6Io stesso, quando me ne ricordo, sono tutto attonito, E la carne mia ne prende orrore.
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
7Perchè vivono gli empi? Perchè invecchiano, ed anche son forti e vigorosi?
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
8La lor progenie è stabilita nel lor cospetto, insieme con loro; E i lor discendenti son davanti agli occhi loro.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
9Le case loro non sono se non pace, senza spavento; E la verga di Dio non è sopra loro.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
10I lor tori ammontano, e non fallano; Le lor vacche figliano, e non isperdono.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
11Essi mandano fuori i lor fanciulletti come pecore; E i lor figliuoli van saltellando.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
12Essi alzano la voce col tamburo e con la cetera; E si rallegrano al suon dell'organo.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
13Logorano la loro età in piacere, E poi in un momento scendono nel sepolcro.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
14Quantunque abbiano detto a Dio: Dipartiti da noi; Perciocchè noi non prendiam piacere nella conoscenza delle tue vie.
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
15Che è l'Onnipotente, che noi gli serviamo? E che profitto faremo se lo preghiamo?
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
16Ecco, il ben loro non è egli nelle lor mani? ( Sia il consiglio degli empi lungi da me.)
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
17Quante volte avviene egli che la lampana degli empi sia spenta, E che la lor ruina venga loro addosso, E che Iddio dià loro tormenti nella sua ira per lor parte?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
18E che sieno come paglia al vento, E come pula che il turbo invola?
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
19E che Iddio riserbi a' lor figliuoli la violenza da loro usata; O che egli la renda a loro stessi, e ch'essi lo sentano?
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
20E che gli occhi loro veggano la lor ruina, E ch'essi bevano dell'ira dell'Onnipotente?
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
21Perciocchè del rimanente , quale affezione avranno essi alle lor case, Da che il numero de' lor mesi sarà stato troncato?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
22Potrebbesi insegnar scienza a Dio? Conciossiachè egli sia quel che giudica gli eccelsi.
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
23Colui muore nel colmo della felicità, In compiuta pace e tranquillità.
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
24Le sue secchie son piene di latte, E le sue ossa sono abbeverate di midolla.
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
25E costui muore, essendo in amaritudine d'animo, E non avendo giammai mangiato con diletto.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
26Amendue giacciono nella polvere, E i vermini li coprono.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
27Ecco, io conosco i vostri pensamenti, E i malvagi discorsi che voi fate contro a me a torto.
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
28Perciocchè voi direte: Ove è la casa del magnifico? Ed ove sono i padiglioni ove abitavano gli empi?
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
29Non vi siete voi giammai informati da coloro che fanno viaggi? Voi non disdirete già i segnali ch'essi ne dànno;
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
30Che il malvagio è riparato al giorno della ruina, Quando le ire sono sparse.
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
31Chi gli rappresenterà la sua via in faccia? E chi gli farà la retribuzione di ciò ch'egli ha fatto?
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
32Poi appresso egli è portato ne' sepolcri, E non attende più ad altro che all'avello.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
33I cespi della valle gli son dolci; Ed egli si tira dietro tutti gli uomini, Siccome davanti a lui ne son iti innumerabili.
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
34Come dunque mi consolate voi vanamente? Conciossiachè nelle vostre repliche vi sia sempre della prevaricazione.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.