Јов 21
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1А Јов одговори и рече:
1E GIOBBE rispose, e disse:
2Слушајте добро речи моје, и то ће ми бити од вас утеха.
2Date udienza al mio ragionamento, E ciò mi sarà in vece delle vostre consolazioni.
3Потрпите ме да ја говорим, а кад изговорим, подсмевајте ми се.
3Comportatemi che io parli; E poichè avrò parlato, beffatevi pure.
4Еда ли се ја човеку тужим? И како не би био жалостан дух мој?
4Quant'è a me, il mio lamento si addirizza egli ad un uomo? E perchè non sarebbe distretto lo spirito mio?
5Погледајте на ме, и дивите се, и метните руку на уста.
5Riguardate a me, e stupite, E mettetevi la mano in su la bocca.
6Ја кад помислим, страх ме је, и гроза подузима тело моје.
6Io stesso, quando me ne ricordo, sono tutto attonito, E la carne mia ne prende orrore.
7Зашто безбожници живе? Старе? И богате се?
7Perchè vivono gli empi? Perchè invecchiano, ed anche son forti e vigorosi?
8Семе њихово стоји тврдо пред њима заједно с њима, и натражје њихово пред њиховим очима.
8La lor progenie è stabilita nel lor cospetto, insieme con loro; E i lor discendenti son davanti agli occhi loro.
9Куће су њихове на миру без страха, и прут Божји није над њима.
9Le case loro non sono se non pace, senza spavento; E la verga di Dio non è sopra loro.
10Бикови њихови скачу, и не промашују; краве њихове теле се, и не јалове се.
10I lor tori ammontano, e non fallano; Le lor vacche figliano, e non isperdono.
11Испуштају као стадо децу своју, и синови њихови поскакују.
11Essi mandano fuori i lor fanciulletti come pecore; E i lor figliuoli van saltellando.
12Подвикују уз бубањ и уз гусле, веселе се уза свиралу.
12Essi alzano la voce col tamburo e con la cetera; E si rallegrano al suon dell'organo.
13Проводе у добру дане своје, и за час силазе у гроб.
13Logorano la loro età in piacere, E poi in un momento scendono nel sepolcro.
14А Богу кажу: Иди од нас, јер нећемо да знамо за путеве твоје.
14Quantunque abbiano detto a Dio: Dipartiti da noi; Perciocchè noi non prendiam piacere nella conoscenza delle tue vie.
15Шта је свемогући да му служимо? И каква нам је корист, да му се молимо?
15Che è l'Onnipotente, che noi gli serviamo? E che profitto faremo se lo preghiamo?
16Гле, добро њихово није у њиховој руци; намера безбожничка далеко је од мене.
16Ecco, il ben loro non è egli nelle lor mani? ( Sia il consiglio degli empi lungi da me.)
17Колико се пута гаси жижак безбожнички и долази им погибао, дели им муке у делу свом Бог?
17Quante volte avviene egli che la lampana degli empi sia spenta, E che la lor ruina venga loro addosso, E che Iddio dià loro tormenti nella sua ira per lor parte?
18Бивају као плева на ветру, као прах који разноси вихор?
18E che sieno come paglia al vento, E come pula che il turbo invola?
19Чува ли Бог синовима његовим погибао њихову, плаћа им да осете?
19E che Iddio riserbi a' lor figliuoli la violenza da loro usata; O che egli la renda a loro stessi, e ch'essi lo sentano?
20Виде ли својим очима погибао своју, и пију ли гнев Свемогућег?
20E che gli occhi loro veggano la lor ruina, E ch'essi bevano dell'ira dell'Onnipotente?
21Јер шта је њима стало до куће њихове након њих, кад се број месеца њихових прекрати?
21Perciocchè del rimanente , quale affezione avranno essi alle lor case, Da che il numero de' lor mesi sarà stato troncato?
22Еда ли ће Бога ко учити мудрости, који суди високима?
22Potrebbesi insegnar scienza a Dio? Conciossiachè egli sia quel che giudica gli eccelsi.
23Један умире у потпуној сили својој, у миру и у срећи.
23Colui muore nel colmo della felicità, In compiuta pace e tranquillità.
24Музилице су му пуне млека, и кости су му влажне од мождина.
24Le sue secchie son piene di latte, E le sue ossa sono abbeverate di midolla.
25А други умире ојађене душе, који није уживао добра.
25E costui muore, essendo in amaritudine d'animo, E non avendo giammai mangiato con diletto.
26Обојица леже у праху, и црви их покривају.
26Amendue giacciono nella polvere, E i vermini li coprono.
27Ето, знам ваше мисли и судове, којима ми чините криво.
27Ecco, io conosco i vostri pensamenti, E i malvagi discorsi che voi fate contro a me a torto.
28Јер говорите: Где је кућа силног, и где је шатор у коме наставају безбожници?
28Perciocchè voi direte: Ove è la casa del magnifico? Ed ove sono i padiglioni ove abitavano gli empi?
29Нисте ли никад питали путника? И шта вам казаше нећете да знате,
29Non vi siete voi giammai informati da coloro che fanno viaggi? Voi non disdirete già i segnali ch'essi ne dànno;
30Да се на дан погибли оставља задац, кад се пусти гнев.
30Che il malvagio è riparato al giorno della ruina, Quando le ire sono sparse.
31Ко ће га укорити у очи за живот његов? И ко ће му вратити шта је учинио?
31Chi gli rappresenterà la sua via in faccia? E chi gli farà la retribuzione di ciò ch'egli ha fatto?
32Али се износи у гробље и остаје у гомили.
32Poi appresso egli è portato ne' sepolcri, E non attende più ad altro che all'avello.
33Слатке су му груде од долине, и вуче за собом све људе, а онима који га претекоше нема броја.
33I cespi della valle gli son dolci; Ed egli si tira dietro tutti gli uomini, Siccome davanti a lui ne son iti innumerabili.
34Како ме, дакле, напразно тешите кад у одговорима вашим остаје превара?
34Come dunque mi consolate voi vanamente? Conciossiachè nelle vostre repliche vi sia sempre della prevaricazione.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.