Јов 16
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1А Јов одговори и рече:
1E GIOBBE rispose e disse:
2Слушао сам много таквих ствари; сви сте досадни тешиоци.
2Io ho più volte udite le stesse cose; Voi tutti siete consolatori molesti.
3Хоће ли бити крај празним речима? Или шта те тера да тако одговараш?
3Finiranno mai le parole di vento? Ovvero, di che ti fai forte, che tu replichi ancora?
4И ја бих могао говорити као ви, да сте на мом месту, гомилати на вас речи и махати главом на вас,
4Se l'anima vostra fosse nello stato dell'anima mia, Anch'io potrei parlar come voi, Mettere insieme parole contro a voi, E scuotervi il capo contra.
5Могао бих вас храбрити устима својим, и мицање усана мојих олакшало би бол ваш.
5Ma anzi io vi conforterei con la mia bocca, E la consolazione delle mie labbra rallenterebbe il vostro dolore .
6Ако говорим, неће одахнути бол мој; ако ли престанем, хоће ли отићи од мене?
6Se io parlo, il mio dolore non però si rallenta; E se io resto di parlare , quanto se ne partirà egli da me?
7А сада ме је уморио; опустошио си сав збор мој.
7Certo, egli ora mi ha straccato; E tu mi hai, o Dio , diserta tutta la mia brigata.
8Навукао си на ме мрштине за сведочанство; и моја мрша подиже се на ме, и сведочи ми у очи.
8E mi hai fatto diventar tutto grinzo, Il che è un testimonio del mio male ; La mia magrezza si leva contro a me, e mi testifica contra in faccia.
9Гнев Његов растрже ме, ненавиди ме, шкргуће зубима на ме, поставши ми непријатељ сева очима својим на ме.
9L'ira sua mi ha lacerato, ed egli procede contro a me da avversario; Egli digrigna i denti contro a me; Il mio nemico appunta i suoi occhi in me.
10Разваљују на ме уста своја, срамотно ме бију по образима, скупљају се на ме.
10Hanno aperta la bocca contro a me, Mi hanno battuto in su le guance per vituperio, Si sono adunati insieme contro a me.
11Предао ме је Бог неправеднику, и у руке безбожницима бацио ме.
11Iddio mi ha messo in poter del perverso, E mi ha fatto cader nelle mani degli empi.
12Бејах миран и затре ме, и ухвативши ме за врат смрска ме и метну ме себи за белегу.
12Io era in istato tranquillo, ed egli mi ha rotto; E presomi per lo collo, mi ha tritato, E mi ha rizzato per suo bersaglio.
13Опколише ме Његови стрелци, цепа ми бубреге немилице, просипа на земљу жуч моју.
13I suoi arcieri mi hanno intorniato; Egli mi trafigge le reni, e non mi risparmia punto; Egli mi ha sparso in terra il mio fiele.
14Задаје ми ране на ране, и удара на ме као јунак.
14Egli mi rompe di rottura sopra rottura, Egli mi corre addosso come un possente uomo .
15Сашио сам кострет по кожи својој, и уваљао сам у прах славу своју.
15Io ho cucito un sacco sopra la mia pelle, Ed ho lordato il mio splendore nella polvere.
16Лице је моје подбуло од плача, на веђама је мојим смртни сен;
16La mia faccia è sucida di piangere, E l'ombra della morte è in su le mie palpebre;
17Премда нема неправде у рукама мојим, и молитва је моја чиста.
17Quantunque non vi sia violenza nelle mie mani, E la mia orazione sia pura.
18Земљо, не криј крв што сам пролио, и нека нема места викању мом.
18O terra, non nascondere il sangue sparso da me; E se così è , il mio grido non abbia luogo.
19И сада ето је на небу сведок мој, сведок је мој на висини.
19Eziandio ora, ecco, il mio testimonio è ne' cieli; Il mio testimonio è ne' luoghi sovrani.
20Пријатељи се моји подругују мном; око моје рони сузе Богу.
20O miei oratori, o amici miei, L'occhio mio si volge lagrimando a Dio.
21О да би се човек могао правдати с Богом, као син човечији с пријатељем својим!
21Oh! potesse pur l'uomo piatire con Dio, Come un uomo col suo compagno!
22Јер године избројане навршују се, и полазим путем одакле се нећу вратити.
22Perciocchè i miei brevi anni se ne vanno forniti; Ed io me ne vo per un sentiero, onde non tornerò più.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.