Јов 14
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Човек рођен од жене кратка је века и пун немира.
1L'uomo nato di donna È di breve età, e pieno di travagli.
2Као цвет ниче, и одсеца се, и бежи као сен, и не остаје.
2Egli esce fuori come un fiore, e poi è reciso; E fugge come l'ombra, e non istà fermo.
3И на таквог отвараш око своје, и мене водиш на суд са собом!
3E pur tu apri gli occhi tuoi sopra un tale, E mi fai venire a giudicio teco!
4Ко ће чисто извадити из нечиста? Нико.
4Chi può trarre una cosa monda da una immonda? Niuno.
5Измерени су дани његови, број месеца његових у Тебе је; поставио си му међу, преко које не може прећи.
5Poichè i suoi giorni son determinati, E che il numero de' suoi mesi è appo te, E che tu gli hai posti i suoi termini, I quali egli non può trapassare,
6Одврати се од њега да почине докле не наврши као надничар дан свој.
6Rivolgiti d'addosso a lui, sì ch'egli abbia alcuna posa, Infino a tanto che di buona voglia egli fornisca la sua giornata, come un mercenario.
7Јер за дрво има надања, ако се посече, да ће се још омладити и да неће бити без изданка;
7Perciocchè quantunque un albero sia tagliato, Pur vi è speranza per lui, ch'egli si rinnoverà ancora, E che i suoi rampolli non mancheranno.
8Ако и остари у земљи корен његов и у праху изумре пањ његов,
8Benchè la sua radice sia invecchiata nella terra, E il suo tronco sia morto nella polvere;
9Чим осети воду, опет напупи и пусти гране као присад.
9Pur nondimeno, tosto ch'egli sentirà l'acqua, rigermoglierà, E produrrà rami come una pianta novella .
10А човек умире изнемогао; и кад издахне човек, где је?
10Ma l'uomo muore, e si fiacca; E quando l'uomo è trapassato, ov' è egli?
11Као кад вода отече из језера и река опадне и усахне,
11Le acque se ne vanno via dal mare, E i fiumi si seccano, e si asciugano;
12Тако човек кад легне, не устаје више; докле је небеса неће се пробудити нити ће се пренути ода сна свог.
12Così, quando l'uomo giace in terra, egli non risorge; Finchè non vi sieno più cieli, i morti non si risveglieranno, E non si desteranno dal sonno loro.
13О да ме хоћеш у гробу сакрити и склонити ме докле не утоли гнев Твој, и да ми даш рок кад ћеш ме се опоменути!
13Oh! nascondessimi tu pur sottera, Ed occultassimi, finchè l'ira tua fosse racquetata; E ponessimi alcun termine, dopo il quale tu ti ricordassi di me!
14Кад умре човек, хоће ли оживети? Све дане времена које ми је одређено чекаћу докле ми дође промена.
14Se l'uomo muore, può egli tornare in vita? Aspetterò io tutti i giorni del tempo determinato della mia vita, Finchè mi venga mutamento di condizione?
15Зазваћеш, и ја ћу Ти се одазвати; дело руку својих пожелећеш.
15E che tu mi chiami, e che io ti risponda, E che tu desideri l'opera delle tue mani?
16А сада бројиш кораке моје, и ништа не остављаш за грех мој.
16Perciocchè ora tu conti i miei passi, E non riserbi nulla a punir del mio peccato.
17Запечаћени су у тобоцу моји преступи, и завезујеш безакоња моја.
17I miei misfatti son suggellati in un sacchetto, Tu l'hai cucito sopra le mie iniquità.
18Заиста, као што гора падне и распадне се, и као што се стена одвали с места свог,
18Ma certo, come un monte cadendo scoscende, Ed una rupe è divelta dal suo luogo;
19И као што вода спира камење и поводањ односи прах земаљски, тако надање човечије обраћаш у ништа.
19E le acque rodono le pietre, E i lor diluvi inondano la polvere dalla terra; Così tu fai perir la speranza dell'uomo.
20Надвлађујеш га једнако, те одлази, мењаш му лице и отпушташ га.
20Tu lo sopraffai in eterno, ed egli se ne va; Tu gli fai mutar faccia, e lo mandi via.
21Ако синови његови буду у части, он не зна; ако ли у срамоти, он се не брине.
21Se poi i suoi figliuoli sono in onore, egli nol sa; Se altresì sono abbassati, egli non vi pon mente.
22Само тело док је жив болује, и душа његова у њему тужи.
22La sua carne si duole sol di lui, E l'anima sua fa cordoglio sol di lui.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.