Јов 14
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Човек рођен од жене кратка је века и пун немира.
1אדם ילוד אשה קצר ימים ושבע רגז׃
2Као цвет ниче, и одсеца се, и бежи као сен, и не остаје.
2כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד׃
3И на таквог отвараш око своје, и мене водиш на суд са собом!
3אף על זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך׃
4Ко ће чисто извадити из нечиста? Нико.
4מי יתן טהור מטמא לא אחד׃
5Измерени су дани његови, број месеца његових у Тебе је; поставио си му међу, преко које не може прећи.
5אם חרוצים ימיו מספר חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבור׃
6Одврати се од њега да почине докле не наврши као надничар дан свој.
6שעה מעליו ויחדל עד ירצה כשכיר יומו׃
7Јер за дрво има надања, ако се посече, да ће се још омладити и да неће бити без изданка;
7כי יש לעץ תקוה אם יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל׃
8Ако и остари у земљи корен његов и у праху изумре пањ његов,
8אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו׃
9Чим осети воду, опет напупи и пусти гране као присад.
9מריח מים יפרח ועשה קציר כמו נטע׃
10А човек умире изнемогао; и кад издахне човек, где је?
10וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו׃
11Као кад вода отече из језера и река опадне и усахне,
11אזלו מים מני ים ונהר יחרב ויבש׃
12Тако човек кад легне, не устаје више; докле је небеса неће се пробудити нити ће се пренути ода сна свог.
12ואיש שכב ולא יקום עד בלתי שמים לא יקיצו ולא יערו משנתם׃
13О да ме хоћеш у гробу сакрити и склонити ме докле не утоли гнев Твој, и да ми даш рок кад ћеш ме се опоменути!
13מי יתן בשאול תצפנני תסתירני עד שוב אפך תשית לי חק ותזכרני׃
14Кад умре човек, хоће ли оживети? Све дане времена које ми је одређено чекаћу докле ми дође промена.
14אם ימות גבר היחיה כל ימי צבאי איחל עד בוא חליפתי׃
15Зазваћеш, и ја ћу Ти се одазвати; дело руку својих пожелећеш.
15תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף׃
16А сада бројиш кораке моје, и ништа не остављаш за грех мој.
16כי עתה צעדי תספור לא תשמור על חטאתי׃
17Запечаћени су у тобоцу моји преступи, и завезујеш безакоња моја.
17חתם בצרור פשעי ותטפל על עוני׃
18Заиста, као што гора падне и распадне се, и као што се стена одвали с места свог,
18ואולם הר נופל יבול וצור יעתק ממקמו׃
19И као што вода спира камење и поводањ односи прах земаљски, тако надање човечије обраћаш у ништа.
19אבנים שחקו מים תשטף ספיחיה עפר ארץ ותקות אנוש האבדת׃
20Надвлађујеш га једнако, те одлази, мењаш му лице и отпушташ га.
20תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו׃
21Ако синови његови буду у части, он не зна; ако ли у срамоти, он се не брине.
21יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא יבין למו׃
22Само тело док је жив болује, и душа његова у њему тужи.
22אך בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.