Јов 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1А Јов одговори и рече:
1ויען איוב ויאמר׃
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.