Јов 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1А Јов одговори и рече:
1Then Job answered and said:
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
2Oh that my vexation were but weighed, and my calamity laid in the balances altogether!
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
3For now it would be heavier than the sand of the seas; therefore are my words broken.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
4For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof my spirit drinketh up; the terrors of God do set themselves in array against me.
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
5Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
6Can that which hath no savour be eaten without salt? or is there any taste in the juice of mallows?
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
7My soul refuseth to touch them; they are as the sickness of my flesh.
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
8Oh that I might have my request, and that God would grant me the thing that I long for!
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
9Even that it would please God to crush me; that He would let loose His hand, and cut me off!
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
10Then should I yet have comfort; yea, I would exult in pain, though He spare not; for I have not denied the words of the Holy One.
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
11What is my strength, that I should wait? and what is mine end, that I should be patient?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
12Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
13Is it that I have no help in me, and that sound wisdom is driven quite from me?
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
14To him that is ready to faint kindness is due from his friend, even to him that forsaketh the fear of the Almighty.
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
15My brethren have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that overflow,
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
16Which are black by reason of the ice, and wherein the snow hideth itself;
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
17What time they wax warm, they vanish, when it is hot, they are consumed out of their place.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
18The paths of their way do wind, they go up into the waste, and are lost.
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
19The caravans of Tema looked, the companies of Sheba waited for them —
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
20They were ashamed because they had hoped; they came thither, and were confounded.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
21For now ye are become His; ye see a terror, and are afraid.
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
22Did I say: 'Give unto me'? or: 'Offer a present for me of your substance'?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
23or: 'Deliver me from the adversary's hand'? or: 'Redeem me from the hand of the oppressors'?
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
24Teach me, and I will hold my peace; and cause me to understand wherein I have erred.
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
25How forcible are words of uprightness! But what doth your arguing argue?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
26Do ye hold words to be an argument, but the speeches of one that is desperate to be wind?
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
27Yea, ye would cast lots upon the fatherless, and dig a pit for your friend.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
28Now therefore be pleased to look upon me; for surely I shall not lie to your face.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
29Return, I pray you, let there be no injustice; yea, return again, my cause is righteous.
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
30Is there injustice on my tongue? Cannot my taste discern crafty devices?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.