ایّوب 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
1DOPO questo, Giobbe aprì la sua bocca, e maledisse il suo giorno.
2و ایوب متکلم شده، گفت:
2E prese a dire:
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
3Possa perire il giorno nel quale io nacqui, E la notte che fu detto: Un maschio è nato.
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
4Quel giorno sia tenebroso; Iddio non ne abbia cura da alto, E non risplenda la luce sopra esso.
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
5Tenebre, ed ombra di morte rendanlo immondo; La nuvola dimori sopra esso; Queste cose rendanlo spaventevole, quali sono i giorni più acerbi.
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
6Caligine ingombri quella notte; Non rallegrisi fra i giorni dell'anno, Non sia annoverata fra i mesi.
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
7Ecco, quella notte sia solitaria, Non facciansi in essa canti alcuni.
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
8Maledicanla coloro che maledicono i giorni, I quali son sempre apparecchiati a far nuovi lamenti.
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
9Oscurinsi le stelle del suo vespro; Aspetti la luce, ma non ne venga alcuna, E non vegga le palpebre dell'alba;
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
10Perciocchè non serrò gli usci del seno di mia madre, E non fece sì che gli occhi miei non vedessero l'affanno.
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
11Perchè non morii io dalla matrice? Perchè non trapassai come prima uscii del seno?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
12Perchè mi furono pòrte le ginocchia? Perchè le mammelle, acciocchè io poppassi?
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
13Conciossiachè ora giacerei, e mi riposerei; Io dormirei, e pezzo fa sarei in riposo,
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
14Con i re, e con i consiglieri della terra, I quali edificavano i luoghi deserti;
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
15Ovvero co' principi, che aveano dell'oro, Ed empievano le lor case d'argento;
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
16Ovvero anche del tutto non sarei stato, come un abortivo nascosto, Come il feto che non ha veduta la luce.
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
17Quivi cessano gli empi di travagliare altrui , E quivi si riposano gli stanchi.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
18Parimente i prigioni hanno requie, E non odono più la voce del sollecitator delle opere.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
19Quivi è il piccolo e il grande; E il servo franco del suo signore.
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
20Perchè dà egli la luce al miserabile, E la vita a coloro che sono in amaritudine d'animo?
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
21I quali aspettano la morte, e pure ella non viene ; E la ricercano più che tesori nascosti;
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
22E si rallegrano, fino a festeggiarne, E gioiscono, quando hanno trovato il sepolcro.
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
23Perchè dà egli la luce all'uomo, la cui via è nascosta, E il quale Iddio ha assiepato d'ogn'intorno?
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
24Conciossiachè, avanti che io prenda il mio cibo, il mio sospiro venga, E i miei ruggiti si versino come acqua.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
25Perchè ciò di che io avea spavento mi è avvenuto, E mi è sopraggiunto quello di che avea paura.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
26Io non ho avuta tranquillità, nè riposo, nè quiete; Ed è venuto il turbamento.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.