ایّوب 41
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1«آیا لویاتان را با قلاب توانی کشید؟ یازبانش را با ریسمان توانی فشرد؟
1Trarrai tu fuori il leviatan con l'amo, O con una fune che tu gli avrai calata sotto alla lingua?
2آیادر بینی او مهار توانی کشید؟ یا چانه‌اش را باقلاب توانی سفت؟
2Gli metterai tu un uncino al muso? Gli forerai tu le mascelle con una spina?
3آیا او نزد تو تضرع زیادخواهد نمود؟ یا سخنان ملایم به تو خواهدگفت؟
3Userà egli molti preghi teco? Ti parlerà egli con lusinghe?
4آیا با تو عهد خواهد بست یا او را برای بندگی دایمی خواهی گرفت؟
4Patteggerà egli teco, Che tu lo prenda per servo in perpetuo?
5آیا با او مثل گنجشک بازی توانی کرد؟ یا او را برای کنیزان خود توانی بست؟
5Scherzerai tu con lui, come con un uccello? E lo legherai tu con un filo, per darlo alle tue fanciulle?
6آیا جماعت (صیادان ) از اوداد و ستد خواهند کرد؟ یا او را در میان تاجران تقسیم خواهند نمود؟
6I compagni ne faranno essi un convito? Lo spartiranno essi fra i mercatanti?
7آیا پوست او را با نیزه هامملو توانی کرد؟ یا سرش را با خطافهای ماهی گیران؟
7Gli empirai tu la pelle di roncigli, E la testa di raffi da pescare?
8اگر دست خود را بر او بگذاری جنگ را به یاد خواهی داشت و دیگر نخواهی کرد.
8Pongli pur la mano addosso, Tu non ricorderai mai più la guerra.
9اینک امید به او باطل است. آیا از رویتش نیز آدمی به روی درافکنده نمی شود؟
9Ecco, la speranza di pigliar lo è fallace; Anzi l'uomo non sarà egli atterrato, solo a vederlo?
10کسی اینقدر متهور نیست که او را برانگیزاند. پس کیست که در حضور من بایستد؟
10Non vi è alcuno così feroce, che ardisca risvegliarlo; E chi potrà presentarsi davanti a me?
11کیست که سبقت جسته، چیزی به من داده، تابه او رد نمایم؟ هرچه زیر آسمان است از آن من می‌باشد.
11Chi mi ha prevenuto in darmi cosa alcuna? ed io gliela renderò; Quello che è sotto tutti i cieli è mio.
12«درباره اعضایش خاموش نخواهم شد و ازجبروت و جمال ترکیب او خبر خواهم داد.
12Io non tacerò le membra di quello, Nè ciò ch'è delle sue forze, nè la grazia della sua disposizione.
13کیست که روی لباس او را باز تواند نمود؟ وکیست که در میان دو صف دندانش داخل شود؟
13Chi scoprirà il disopra della sua coverta? Chi verrà a lui con le sue doppie redini?
14کیست که درهای چهره‌اش را بگشاید؟ دایره دندانهایش هولناک است.
14Chi aprirà gli usci del suo muso? Lo spavento è d'intorno a' suoi denti.
15سپرهای زورآورش فخر او می‌باشد، با مهر محکم وصل شده است.
15I suoi forti scudi sono una cosa superba; Son serrati strettamente come con un suggello.
16با یکدیگر چنان چسبیده‌اند که باد از میان آنهانمی گذرد.
16L'uno si attiene all'altro, Talchè il vento non può entrar per entro.
17با همدیگر چنان وصل شده‌اند و باهم ملتصقند که جدا نمی شوند.
17Sono attaccati gli uni agli altri, ed accoppiati insieme, E non possono spiccarsi l'uno dall'altro.
18از عطسه های او نور ساطع می‌گردد و چشمان او مثل پلکهای فجر است.
18I suoi starnuti fanno sfavillar della luce, E i suoi occhi son simili alle palpebre dell'alba.
19از دهانش مشعلها بیرون می‌آید وشعله های آتش برمی جهد.
19Della sua gola escono fiaccole, Scintille di fuoco ne sprizzano.
20از بینی های او دودبرمی آید مثل دیگ جوشنده و پاتیل.
20Delle sue nari esce un fumo, Come d'una pignatta bollente, o d 'una caldaia.
21از نفس او اخگرها افروخته می‌شود و از دهانش شعله بیرون می‌آید.
21L'alito suo accende i carboni, E fiamma esce della sua bocca.
22بر گردنش قوت نشیمن دارد، وهیبت پیش رویش رقص می‌نماید.
22La possa alberga nel suo collo, E la doglia tresca davanti a lui.
23طبقات گوشت او بهم چسبیده است، و بر وی مستحکم است که متحرک نمی شود.
23Le polpe della sua carne son compresse; Egli ha la carne addosso soda, e non tremola punto.
24دلش مثل سنگ مستحکم است، و مانند سنگ زیرین آسیا محکم می‌باشد.
24Il cuor suo è sodo come una pietra, E massiccio come un pezzo della macina disotto.
25چون او برمی خیزد نیرومندان هراسان می‌شوند، و از خوف بی‌خود می‌گردند.
25I più forti e valenti hanno paura di lui, quando egli si alza; E si purgano de' lor peccati, per lo gran fracasso.
26اگر شمشیر به او انداخته شود اثر نمی کند، و نه نیزه و نه مزراق و نه تیر.
26Nè la spada di chi l'aggiunger à potrà durare, Nè l'asta, nè lo spuntone, nè la corazza:
27آهن را مثل کاه می‌شمارد و برنج را مانند چوب پوسیده.
27Egli reputa il ferro per paglia, E il rame per legno intarlato.
28تیرهای کمان او را فرار نمی دهد و سنگهای فلاخن نزد او به کاه مبدل می‌شود.
28La saetta non lo farà fuggire; Le pietre della frombola si mutano inverso lui in istoppia.
29عمود مثل کاه شمرده می‌شود و بر حرکت مزراق می‌خندد.
29Gli ordigni son da lui riputati stoppia; Ed egli si beffa del vibrare dello spuntone.
30در زیرش پاره های سفال تیز است و گردون پرمیخ را بر گل پهن می‌کند.
30Egli ha sotto di sè de' testi pungenti; Egli striscia come una trebbia di ferro in sul pantano.
31لجه را مثل دیگ می‌جوشاند و دریا را مانند پاتیلچه عطاران می‌گرداند.
31Egli fa bollire il profondo mare come una caldaia; Egli rende il mare simile a una composizione d'unguentaro.
32راه را در عقب خویش تابان می‌سازد به نوعی که لجه را سفیدمو گمان می‌برند.
32Egli fa rilucere dietro a sè un sentiero, E l'abisso pare canuto.
33بر روی خاک نظیر او نیست، که بدون خوف آفریده شده باشد.
33Non vi è alcuno animale in su la terra che gli possa essere assomigliato, Che sia stato fatto per esser senza paura.
34بر هرچیز بلند نظر می‌افکندو بر جمیع حیوانات سرکش پادشاه است.»
34Egli riguarda ogni cosa eccelsa, Ed è re sopra tutte le più fiere belve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.