ایّوب 41
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«آیا لویاتان را با قلاب توانی کشید؟ یازبانش را با ریسمان توانی فشرد؟
1Марна се була б надїя, (його спіймати); тільки спогляне на тебе, так і помертвієш.
2آیادر بینی او مهار توانی کشید؟ یا چانه‌اش را باقلاب توانی سفت؟
2Нема такого відважного, хто б посьмів непокоїти його, (хиба тільки я, бо) хто може остоятись перед лицем моїм?
3آیا او نزد تو تضرع زیادخواهد نمود؟ یا سخنان ملایم به تو خواهدگفت؟
3Хто менї що дав уперед, щоб я мав віддавати йому? все що є скрізь під небом, все воно моє!
4آیا با تو عهد خواهد بست یا او را برای بندگی دایمی خواهی گرفت؟
4Не замовчу й про члени його, про силу й красну будову його!
5آیا با او مثل گنجشک بازی توانی کرد؟ یا او را برای کنیزان خود توانی بست؟
5Хто зможе зняти верхню одежу з його, або хто наближиться до подвійних челюстий його?
6آیا جماعت (صیادان ) از اوداد و ستد خواهند کرد؟ یا او را در میان تاجران تقسیم خواهند نمود؟
6Хто ворота в його в пелцї відчинив би? Круг зубів його — страх-трепет, кругом зубів його страх!
7آیا پوست او را با نیزه هامملو توانی کرد؟ یا سرش را با خطافهای ماهی گیران؟
7Крепкі щити (тїло) його — се красота: вони сковані до купи лускою, неначе печаткою твердою;
8اگر دست خود را بر او بگذاری جنگ را به یاد خواهی داشت و دیگر نخواهی کرد.
8Одна до одної прилягає так тїсно, що не пройде й воздух проміж них;
9اینک امید به او باطل است. آیا از رویتش نیز آدمی به روی درافکنده نمی شود؟
9Одна на другій лежить щільно, щеплені й не розлїплюються.
10کسی اینقدر متهور نیست که او را برانگیزاند. پس کیست که در حضور من بایستد؟
10Чхне він — аж заблисне, а очі в його, мов війки в ранньої зорі;
11کیست که سبقت جسته، چیزی به من داده، تابه او رد نمایم؟ هرچه زیر آسمان است از آن من می‌باشد.
11З пельки в його виходять, неначе поломє, вискакують огняні искри.
12«درباره اعضایش خاموش نخواهم شد و ازجبروت و جمال ترکیب او خبر خواهم داد.
12З ніздер дим димить, як із кипячого горшка або казана.
13کیست که روی لباس او را باز تواند نمود؟ وکیست که در میان دو صف دندانش داخل شود؟
13Подихом він роздуває (мов) у кузнї вуголь, а з пащі в його виходить поломє.
14کیست که درهای چهره‌اش را بگشاید؟ دایره دندانهایش هولناک است.
14Сила ж в його в шиї, а вперід його страх.
15سپرهای زورآورش فخر او می‌باشد، با مهر محکم وصل شده است.
15Все мясне в його тїлї, мов злите з собою твердо, (від нїчого) не дрогне.
16با یکدیگر چنان چسبیده‌اند که باد از میان آنهانمی گذرد.
16Серце в його тверде, наче камінь, збите в купу, мов спід у жорнах.
17با همدیگر چنان وصل شده‌اند و باهم ملتصقند که جدا نمی شوند.
17Як метнеться він, невміраки в страсї, зомлївають із переляку.
18از عطسه های او نور ساطع می‌گردد و چشمان او مثل پلکهای فجر است.
18Меч, що вдарить його, одскочить, не вдїє нїчо нї спис, нї стріли нї панцир.
19از دهانش مشعلها بیرون می‌آید وشعله های آتش برمی جهد.
19Залїзо йому — солома, мідь — трюхле дерево.
20از بینی های او دودبرمی آید مثل دیگ جوشنده و پاتیل.
20Дочка (стріла) лука не оберне його до втечі, а каміннє з пращі — се йому полова.
21از نفس او اخگرها افروخته می‌شود و از دهانش شعله بیرون می‌آید.
21Друк — у його бадиллє, а як свисне дарда, він осьміхнеться.
22بر گردنش قوت نشیمن دارد، وهیبت پیش رویش رقص می‌نماید.
22Каменюки під ним гострі, а він лежить на зубъї в грязї.
23طبقات گوشت او بهم چسبیده است، و بر وی مستحکم است که متحرک نمی شود.
23Глибиня кипить під ним, мов у казанї, а вода морська — неначе кипуче мастило.
24دلش مثل سنگ مستحکم است، و مانند سنگ زیرین آسیا محکم می‌باشد.
24За собою стежку сьвітлу (в водї) зоставляє; глибінь (від піни), як би посивіла.
25چون او برمی خیزد نیرومندان هراسان می‌شوند، و از خوف بی‌خود می‌گردند.
25Рівнї він на землї не має; він сотворений, щоби не боятись.
26اگر شمشیر به او انداخته شود اثر نمی کند، و نه نیزه و نه مزراق و نه تیر.
26Згорда вниз на все високе він позирає; усїм гордим він гордує й над ним царює.
27آهن را مثل کاه می‌شمارد و برنج را مانند چوب پوسیده.
no verse 27 in this text
28تیرهای کمان او را فرار نمی دهد و سنگهای فلاخن نزد او به کاه مبدل می‌شود.
no verse 28 in this text
29عمود مثل کاه شمرده می‌شود و بر حرکت مزراق می‌خندد.
no verse 29 in this text
30در زیرش پاره های سفال تیز است و گردون پرمیخ را بر گل پهن می‌کند.
no verse 30 in this text
31لجه را مثل دیگ می‌جوشاند و دریا را مانند پاتیلچه عطاران می‌گرداند.
no verse 31 in this text
32راه را در عقب خویش تابان می‌سازد به نوعی که لجه را سفیدمو گمان می‌برند.
no verse 32 in this text
33بر روی خاک نظیر او نیست، که بدون خوف آفریده شده باشد.
no verse 33 in this text
34بر هرچیز بلند نظر می‌افکندو بر جمیع حیوانات سرکش پادشاه است.»
no verse 34 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.