ایّوب 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«الان استغاثه کن و آیا کسی هست که تو راجواب دهد؟ و به کدامیک از مقدسان توجه خواهی نمود؟
1Клич же, коли є хто, щоб на твій клик озвався. Та й до кого ти з між сьвятих обернешся?
2زیرا غصه، احمق رامی کشد و حسد، ابله را میمیراند.
2О, так, безумного завзяттє вбиває, а нерозважливого погубляє досада.
3من احمق رادیدم که ریشه میگرفت و ناگهان مسکن او رانفرین کردم.
3Я бачив, як дурний закоренявся, та й зараз віщував проклін домівцї його:
4فرزندان او از امنیت دور هستند ودر دروازه پایمال میشوند و رهانندهای نیست.
4Дїти його далекі від щастя, бити муть їх у воротях (на судї), і не буде їм оборонника.
5که گرسنگان محصول او را میخورند، و آن رانیز از میان خارها میچینند، و دهان تله برای دولت ایشان باز است.
5Збори жнив його неситі поїдять, ба й зміж терня заберуть їх, а зажерливцї поглотять майно його.
6زیرا که بلا از غبار درنمی آید، و مشقت از زمین نمی روید.
6Так, біда не зпід землї береться, й не на ниві родиться недоля.
7بلکه انسان برای مشقت مولود میشود، چنانکه شرارهها بالامی پرد.
7Нї, людина родиться на муку, як іскорки, щоб їм летїти вгору.
8و لکن من نزد خدا طلب میکردم، ودعوی خود را بر خدا میسپردم،
8Я б обернувсь до Бога, передав би справу мою Богові,
9که اعمال عظیم و بیقیاس میکند و عجایب بیشمار؛
9Що творить дїла великі й недослїдимі, чудні й без лїку,
10که بر روی زمین باران میباراند، و آب بر روی صخرهها جاری میسازد،
10Дає дощі землї й води на поля;
11تا مسکینان را به مقام بلند برساند، و ماتمیان به سلامتی سرافراشته شوند.
11Принижених у гору підіймає, а засмученим дає дознати щастя.
12که فکرهای حیله گران را باطل میسازد، به طوری که دستهای ایشان هیچ کار مفیدنمی تواند کرد.
12Він розбиває задуми підступних, і руки їх не доводять до кінця те, що почали.
13که حکیمان را در حیله ایشان گرفتار میسازد، و مشورت مکاران مشوش میشود.
13Премудрих ловить він їх лукавством, і рада хитрих не вдається:
14در روز به تاریکی برمی خورند و به وقت ظهر، مثل شب کورانه راه میروند.
14У день вони мов в темряві блукають, а в полуднї полапки, мов ніччю, шукають.
15که مسکین را از شمشیر دهان ایشان، و از دست زورآور نجات میدهد.
15Він рятує бідного од меча уст їх і від руки потужного;
16پس امید، برای ذلیل پیدا میشود و شرارت دهان خود را میبندد.
16І так є нещасливому надїя, а неправда затулює уста свої.
17«هان، خوشابحال شخصی که خدا تنبیهش میکند. پس تادیب قادر مطلق را خوار مشمار.
17Блаженний той, кого Господь карає, тим не цурайсь Господнього навчання!
18زیرا که او مجروح میسازد و التیام میدهد، ومی کوبد و دست او شفا میدهد.
18Поранить він, та сам перевяже рану; ударить він, та його ж руки й гоять.
19در شش بلا، تو را نجات خواهد داد و در هفت بلا، هیچ ضرر برتو نخواهد رسید.
19В шестьох бідах тебе він порятує, та й в сьомій не доторкнесь тебе лихо.
20در قحط تو را از موت فدیه خواهد داد، و در جنگ از دم شمشیر.
20У голодї спасе тебе од смертї, а на війнї — од мечового вдару.
21ازتازیانه زبان پنهان خواهی ماند، و چون هلاکت آید، از آن نخواهی ترسید.
21Сховаєшся від бича (лихого) язика, й не злякаєшся спустошення, коли воно прийде.
22بر خرابی وتنگسالی خواهی خندید، و از وحوش زمین بیم نخواهی داشت.
22Із спустошення й голоду будеш сьміятись, і зьвірів земних не будеш лякатись.
23زیرا با سنگهای صحراهمداستان خواهی بود، و وحوش صحرا با توصلح خواهند کرد.
23Бо в змові з каміннєм у полі будеш, і з польовим зьвіррєм (наче) в договорі.
24و خواهی دانست که خیمه تو ایمن است، و مسکن خود را تجسس خواهی کرد و چیزی مفقود نخواهی یافت.
24І взнаєш, що намет твій безпечен, а оглядаючи домівку твою, ти не согрішиш.
25وخواهی دانست که ذریتت کثیر است و اولاد تومثل علف زمین.
25І побачиш, що потомство твоє многолїчне, й пагонцїв твоїх, як трави на землї.
26و در شیخوخیت به قبرخواهی رفت، مثل بافه گندم که در موسمش برداشته میشود.
26Увійдеш у гріб, достиглий (віком), як укладаються снопи пшеничні у свій час.
27اینک این را تفتیش نمودیم وچنین است، پس تو این را بشنو و برای خویشتن بدان.»
27От чого ми дознались; та й так воно й є; вислухай се й затямуй собі!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.