ایّوب 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان میسازم و در تلخی جان خود سخن میرانم.
1Омерзїло душі моїй життє моє; то ж дам я волю смуткові мойму; говорити му в горю душі моєї.
2به خدا میگویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت میکنی؟
2Я скажу Богу: Не обвинувачуй мене, а обяви менї, за що мене так переслїдуєш?
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
3Чи тобі се добрим видиться, що так пригнїтаєш, що байдуже тобі дїло рук твоїх, а на раду безбожників посилаєш сьвітло?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان میبینی؟
4Чи в тебе очі людські, чи по людськи ти бачиш?
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
5Чи в тебе днї, як людські, й роки твої, як у людини,
6که معصیت مرا تفحص میکنی وبرای گناهانم تجسس مینمایی؟
6Що ти аж шукаєш скази в менї й розвідуєшся, чи є гріх у менї,
7اگرچه میدانی که شریر نیستم و از دست تو رهانندهای نیست.
7Хоч знаєш, що я не проступник, та нїкому ратувати мене з руки твоєї?
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک میسازی؟
8Руки твої трудились надо мною, й виробили ввесь мій образ навкруги, — й ти губиш мене?
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
9Спогадай, що ти наче глину, обробив мене, а тепер у порох обертаєш мене?
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
10Чи ж не ти вилив мене молоком і згустив мене сиром.
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
11Скірою й тілом зʼодяг мене, а кістьми й жилами скріпив мене,
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
12Життє й милость дарував менї, а опіка твоя хоронила духа мого?
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و میدانم که اینها در فکرتو بود.
13Але й те скривав ти в серцї свойму, — я знаю, що се й було в тебе (на думцї), —
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
14Що, як я провиню, ти взнаєш і не зіставиш гріха мого без кари.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را میبینم!
15Горе менї, коли я провинив! а хоч я й без гріха, то не зважуся підвести голови моєї. О, я понижений аж надто; то ж зглянься на біду мою;
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
16Вона щораз більша. Ти женеш за мною, мов лев, і знов нападаєш на мене й чудним (силою) показуєш себе в менї.
17گواهان خود را بر من پی درپی میآوری و غضب خویش را بر من میافزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
17Виводиш нових твоїх сьвідків проти мене; збільшуєш гнїв твій на мене, і біди, щораз нові, стають боєвою лавою проти мене.
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان میدادم و چشمی مرا نمی دید.
18І про що вивів єси мене з утроби? Лучше б я вмер був, як мене ще не бачило нї-чиє око;
19پس میبودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده میشدم.
19Нехай би я, як не бувший на сьвітї, з матірнього живота перенесений був у гріб.
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
20Чи ж не мало вже днїв моїх? Перестань же, відступи від мене, щоб я хоч трохи очуняв,
21قبل از آنکه بروم بهجایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
21Покіль пійду — й не вернусь — в країну темряви й тїнї смертньої,
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بیترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
22В країну мрака, яким є пітьма тїнї смертньої, де нема порядку, де темрява, як сама чорна пітьма.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.