ایّوب 33
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«لیکنای ایوب، سخنان مرا استماع نما. و به تمامی کلام من گوش بگیر.
1Ітак, слухай, Йове, мови моєї і вважай на кожне слово моє!
2اینک الان دهان خود را گشودم، و زبانم در کامم متکلم شد.
2Ось, я одверзаю уста мої, язик мій промовляє з гортанї моєї.
3کلام من موافق راستی قلبم خواهدبود. و لبهایم به معرفت خالص تنطق خواهدنمود.
3Слова мої з щирого серця, а уста мої возглаголють чисті думки.
4روح خدا مرا آفریده، و نفخه قادرمطلق مرا زنده ساخته است.
4Дух Божий создав мене, й Вседержитель надихав життєм.
5اگر میتوانی مرا جواب ده، و پیش روی من، کلام را ترتیب داده بایست.
5Коли маєш снагу, — відказуй менї й стань проти мене.
6اینک من مثل تو از خدا هستم. و من نیز از گل سرشته شدهام.
6Ось я, по твому бажанню, стаю замість Бога. Та й я утворений з глини;
7اینک هیبت من تو را نخواهدترسانید، و وقار من بر تو سنگین نخواهد شد.
7Тим ти не маєш чого зворушуватись через мене, та й рука моя не буде важка про тебе.
8«یقین در گوش من سخن گفتی و آواز کلام تو را شنیدم
8Ти говорив в уші мої, й я чув голос слів:
9که گفتی من زکی و بیتقصیر هستم. من پاک هستم و در من گناهی نیست.
9Чист я, не маю гріха, провини в мене немає, анї неправди.
10اینک او علتها برمن میجوید. و مرا دشمن خودمی شمارد.
10Він же найшов вину на мене й має мене за ворога свого;
11پایهایم را در کنده میگذارد و همه راههایم را مراقبت مینماید.
11Ноги мої в кайдани закував і всї стежки мої назирає.
12هان در این امر توصادق نیستی. من تو را جواب میدهم، زیرا خدااز انسان بزرگتر است.
12От і неправ єси в тому, відказую я тобі, бо Бог висше людини.
13چرا با او معارضه مینمایی، از این جهت که از همه اعمال خوداطلاع نمی دهد؟
13Що тобі спорити з ним? та ж він не здає справи з нїякого дїла свого.
14زیرا خدا یک دفعه تکلم میکند، بلکه دو دفعه و انسان ملاحظه نمی نماید.
14Бог скаже раз, а коли на те не вважають, ще й другий раз.
15در خواب، در رویای شب، چون خواب سنگین بر انسان مستولی میشود، حینی که دربستر خود در خواب میباشد.
15У снї, в нічному видиві, коли сон находить на людей, коли дрімаємо на ложі,
16آنگاه گوشهای انسان را میگشاید و تادیب ایشان را ختم میسازد.
16Тодї він відтулює в чоловіка ухо й втискає йому свою науку,
17تا انسان را از اعمالش برگرداند وتکبر را از مردمان بپوشاند.
17Щоб впинити чоловіка від якого наміру й від гординї заховати;
18جان او را از حفره نگاه میدارد و حیات او را از هلاکت شمشیر.
18Щоб одвести душу його від пропастї, й життє його від убиття мечем.
19بادرد در بستر خود سرزنش مییابد، و اضطراب دایمی در استخوانهای وی است.
19Або наводиться він на розум хоробою на постелї своїй та тяжким болем у всїх костях своїх,
20پس جان اونان را مکروه میدارد و نفس او خوراک لطیف را.
20Так, що він одвертається від хлїба й душа його від улюбленої страви.
21گوشت او چنان فرسوده شد که دیده نمی شودو استخوانهای وی که دیده نمی شد برهنه گردیده است.
21Тїло спадає на нім, так що його не видко, самі костї виставляються, що їх перш не було видно.
22جان او به حفره نزدیک میشود و حیات او به هلاک کنندگان.
22А душа його наближуєсь ід могилї, а життє його ʼд смертї.
23«اگر برای وی یکی به منزله هزار فرشته یامتوسطی باشد، تا آنچه را که برای انسان راست است به وی اعلان نماید،
23Добре, коли в кого є ангел-хранитель, один із тисячей, що вказують праву дорогу чоловікові, —
24آنگاه بر او ترحم نموده، خواهد گفت: او را از فرو رفتن به هاویه برهان، من کفارهای پیدا نمودهام.
24То Бог змилується над ним і скаже: Спаси його од могили; я знайшов, за що маю бути милосерним йому.
25گوشت او ازگوشت طفل لطیف تر خواهد شد. و به ایام جوانی خود خواهد برگشت.
25Тодї зробиться тїло його сьвіжійше, анїж у дитини, й вернеться він до молодощів.
26نزد خدا دعا کرده، او رامستجاب خواهد فرمود، و روی او را با شادمانی خواهد دید. و عدالت انسان را به او رد خواهدنمود.
26Буде молитись він до Бога, й покаже йому ласку; засьвітить ясним лицем над ним, і верне йому його праведність.
27پس در میان مردمان سرود خوانده، خواهد گفت: گناه کردم و راستی را منحرف ساختم، و مکافات آن به من نرسید.
27І подивиться він на людей і скаже: грішив я й кривив правдою, та не відплачено менї.
28نفس مرا ازفرورفتن به هاویه فدیه داد، و جان من، نور رامشاهده میکند.
28Душу мою слобонив від загибелї й бачить вона сьвітло.
29اینک همه این چیزها را خدابه عمل میآورد، دو دفعه و سه دفعه با انسان.
29Двійчі й трійчі таке чинить Бог із чоловіком,
30تا جان او را از هلاکت برگرداند و او را از نورزندگان، منور سازد.
30Щоб його життє спасти від ями й сьвітлом живих осияти.
31ای ایوب متوجه شده، مرااستماع نما، و خاموش باش تا من سخن رانم.
31Уважай же, Йове, слухай мене, мовчи й дай менї говорити.
32اگر سخنی داری به من جواب بده، متکلم شوزیرا میخواهم تو را مبری سازم.
32А коли маєш що сказати, промов; я рад би, щоб ти оправдився;
33و اگر نه، تومرا بشنو. خاموش باش تا حکمت را به تو تعلیم دهم.»
33А коли нї, так слухай мене, мовчи, а я навчу тебе мудростї.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.