Ijob 33
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
1Ітак, слухай, Йове, мови моєї і вважай на кожне слово моє!
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
2Ось, я одверзаю уста мої, язик мій промовляє з гортанї моєї.
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
3Слова мої з щирого серця, а уста мої возглаголють чисті думки.
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
4Дух Божий создав мене, й Вседержитель надихав життєм.
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
5Коли маєш снагу, — відказуй менї й стань проти мене.
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
6Ось я, по твому бажанню, стаю замість Бога. Та й я утворений з глини;
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
7Тим ти не маєш чого зворушуватись через мене, та й рука моя не буде важка про тебе.
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
8Ти говорив в уші мої, й я чув голос слів:
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
9Чист я, не маю гріха, провини в мене немає, анї неправди.
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
10Він же найшов вину на мене й має мене за ворога свого;
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
11Ноги мої в кайдани закував і всї стежки мої назирає.
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
12От і неправ єси в тому, відказую я тобі, бо Бог висше людини.
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
13Що тобі спорити з ним? та ж він не здає справи з нїякого дїла свого.
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
14Бог скаже раз, а коли на те не вважають, ще й другий раз.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
15У снї, в нічному видиві, коли сон находить на людей, коли дрімаємо на ложі,
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
16Тодї він відтулює в чоловіка ухо й втискає йому свою науку,
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
17Щоб впинити чоловіка від якого наміру й від гординї заховати;
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
18Щоб одвести душу його від пропастї, й життє його від убиття мечем.
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
19Або наводиться він на розум хоробою на постелї своїй та тяжким болем у всїх костях своїх,
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
20Так, що він одвертається від хлїба й душа його від улюбленої страви.
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
21Тїло спадає на нім, так що його не видко, самі костї виставляються, що їх перш не було видно.
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
22А душа його наближуєсь ід могилї, а життє його ʼд смертї.
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
23Добре, коли в кого є ангел-хранитель, один із тисячей, що вказують праву дорогу чоловікові, —
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
24То Бог змилується над ним і скаже: Спаси його од могили; я знайшов, за що маю бути милосерним йому.
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
25Тодї зробиться тїло його сьвіжійше, анїж у дитини, й вернеться він до молодощів.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
26Буде молитись він до Бога, й покаже йому ласку; засьвітить ясним лицем над ним, і верне йому його праведність.
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
27І подивиться він на людей і скаже: грішив я й кривив правдою, та не відплачено менї.
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
28Душу мою слобонив від загибелї й бачить вона сьвітло.
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
29Двійчі й трійчі таке чинить Бог із чоловіком,
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
30Щоб його життє спасти від ями й сьвітлом живих осияти.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
31Уважай же, Йове, слухай мене, мовчи й дай менї говорити.
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
32А коли маєш що сказати, промов; я рад би, щоб ти оправдився;
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
33А коли нї, так слухай мене, мовчи, а я навчу тебе мудростї.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.