Ijob 33
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
1Акум дар, Йов, аскултэ кувынтэриле меле, я аминте ла тоате кувинтеле меле!
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
2Ятэ, дескид гура ши ми се мишкэ лимба ын черул гурий.
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
3Ку курэцие де инимэ вой ворби, бузеле меле вор спуне адевэрул курат:
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
4Духул луй Думнезеу м-а фэкут ши суфларя Челуй Атотпутерник ымь дэ вяцэ.
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
5Дакэ поць, рэспунде-мь, апэрэ-ць причина, фий гата!
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
6Ынаинтя луй Думнезеу еу сунт семенул тэу ши еу, ка ши тине, ам фост фэкут дин норой.
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
7Астфел, фрика де мине ну те ва тулбура ши греутатя мя ну те ва коплеши.
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
8Дар ту ай спус ын аузул меу ши ам аузит сунетул кувинтелор тале:
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
9‘Сунт курат, сунт фэрэ пэкат, сунт фэрэ приханэ, ну есте фэрэделеӂе ын мине.
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
10Ши Думнезеу каутэ причинэ де урэ ымпотрива мя, мэ сокотеште врэжмаш ал Луй;
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
11ымь пуне пичоареле ын бутучь, ымь пындеште тоате мишкэриле.’
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
12Ыць вой рэспунде кэ аич н-ай дрептате, кэч Думнезеу есте май маре декыт омул.
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
13Врей дар сэ те черць ку Ел пентру кэ ну дэ сокотялэ фиекэруя де фаптеле Луй?
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
14Думнезеу ворбеште ынсэ кынд ынтр-ун фел, кынд ынтр-алтул, дар омул ну я сяма.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
15Ел ворбеште прин висе, прин ведений де ноапте, кынд оамений сунт куфундаць ынтр-ун сомн адынк, кынд дорм ын патул лор.
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
16Атунч, Ел ле дэ ынштиинцэрь ши ле ынтипэреште ынвэцэтуриле Луй,
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
17ка сэ абатэ пе ом де ла рэу ши сэ-л феряскэ де мындрие,
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
18ка сэ-й пэзяскэ суфлетул де гроапэ ши вяца де ловитуриле сабией.
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
19Ши прин дурере есте мустрат омул ын кулкушул луй, кынд о луптэ некурматэ ый фрэмынтэ оаселе.
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
20Атунч ый есте гряцэ де пыне, кяр ши де букателе челе май алесе.
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
21Карня и се прэпэдеште ши пере, оаселе каре ну и се ведяу рэмын гоале;
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
22суфлетул и се апропие де гроапэ ши вяца, де веститорий морций.
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
23Дар, дакэ се гэсеште ун ынӂер мижлочитор пентру ел, унул дин мииле ачеля каре вестеск омулуй каля пе каре требуе с-о урмезе,
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
24Думнезеу Се ындурэ де ел ши зиче ынӂерулуй: ‘Избэвеште-л, ка сэ ну се кобоаре ын гроапэ; ам гэсит ун прец де рэскумпэраре пентру ел!’
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
25Ши атунч карня луй се фаче май фраӂедэ ка ын копилэрие, се ынтоарче ла зилеле тинереций луй.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
26Се роагэ луй Думнезеу, ши Думнезеу ый есте биневоитор, ыл ласэ сэ-Й вадэ Фаца ку букурие ши-й дэ ынапой невиновэция.
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
27Атунч, ел кынтэ ынаинтя оаменилор ши зиче: ‘Ам пэкэтуит, ам кэлкат дрептатя ши н-ам фост педепсит дупэ фаптеле меле;
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
28Думнезеу мь-а избэвит суфлетул ка сэ ну интре ын гроапэ ши вяца мя веде лумина!’
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
29Ятэ, ачестя ле фаче Думнезеу де доуэ орь, де трей орь омулуй,
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
30ка сэ-л ридиче дин гроапэ, ка сэ-л луминезе ку лумина челор вий.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
31Я аминте, Йов, ши аскултэ-мэ! Тачь, ши вой ворби!
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
32Дакэ ай чева де спус, рэспунде-мь! Ворбеште, кэч аш вря сэ-ць дау дрептате.
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
33Дакэ н-ай нимик де зис, аскултэ-мэ! Тачь, ши те вой ынвэца ынцелепчуня.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.