Giobbe 33
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora dunque, Giobbe, ascolta, ti prego, i miei ragionamenti, E porgi gli orecchi a tutte le mie parole.
1Акум дар, Йов, аскултэ кувынтэриле меле, я аминте ла тоате кувинтеле меле!
2Ecco, ora io ho aperta la mia bocca, La mia lingua parla nel mio palato.
2Ятэ, дескид гура ши ми се мишкэ лимба ын черул гурий.
3Le mie parole saranno secondo la dirittura del mio cuore; E le mie labbra proferiranno scienza pura.
3Ку курэцие де инимэ вой ворби, бузеле меле вор спуне адевэрул курат:
4Lo Spirito di Dio mi ha fatto, E l'alito dell'Onnipotente mi ha data la vita.
4Духул луй Думнезеу м-а фэкут ши суфларя Челуй Атотпутерник ымь дэ вяцэ.
5Se tu puoi, rispondimi; Mettiti in ordine contro a me, e presentati pure.
5Дакэ поць, рэспунде-мь, апэрэ-ць причина, фий гата!
6Ecco, io sono a Dio, come tu; Anch'io sono stato tratto dal fango.
6Ынаинтя луй Думнезеу еу сунт семенул тэу ши еу, ка ши тине, ам фост фэкут дин норой.
7Ecco, il mio spavento non ti sgomenterà, E la mia mano non ti sarà grave addosso.
7Астфел, фрика де мине ну те ва тулбура ши греутатя мя ну те ва коплеши.
8Tu hai pur detto, udendolo io, Ed io ho intesa la voce delle parole:
8Дар ту ай спус ын аузул меу ши ам аузит сунетул кувинтелор тале:
9Io son puro, senza misfatto; Io son netto, e non vi è iniquità in me;
9‘Сунт курат, сунт фэрэ пэкат, сунт фэрэ приханэ, ну есте фэрэделеӂе ын мине.
10Ecco, egli trova delle occasioni contro a me; Egli mi reputa per suo nemico;
10Ши Думнезеу каутэ причинэ де урэ ымпотрива мя, мэ сокотеште врэжмаш ал Луй;
11Egli ha messi i miei piedi ne' ceppi, Egli spia tutti i miei sentieri.
11ымь пуне пичоареле ын бутучь, ымь пындеште тоате мишкэриле.’
12Ecco, in questo tu non sei stato giusto; io ti risponderò; Perciocchè Iddio è vie maggiore che l'uomo.
12Ыць вой рэспунде кэ аич н-ай дрептате, кэч Думнезеу есте май маре декыт омул.
13Perchè hai tu conteso con lui, Perchè egli non dichiara tutte le sue ragioni?
13Врей дар сэ те черць ку Ел пентру кэ ну дэ сокотялэ фиекэруя де фаптеле Луй?
14Egli è ben vero , che talora Iddio parla una volta, E due, a chi non vi ha atteso.
14Думнезеу ворбеште ынсэ кынд ынтр-ун фел, кынд ынтр-алтул, дар омул ну я сяма.
15In sogno, in vision notturna, Quando il più profondo sonno cade in su gli uomini, Quando essi son tutti sonnacchiosi sopra i lor letti;
15Ел ворбеште прин висе, прин ведений де ноапте, кынд оамений сунт куфундаць ынтр-ун сомн адынк, кынд дорм ын патул лор.
16Allora egli apre loro l'orecchio, E suggella il lor castigo;
16Атунч, Ел ле дэ ынштиинцэрь ши ле ынтипэреште ынвэцэтуриле Луй,
17Per istorre l'uomo dalle opere sue , E per far che la superbia dell'uomo non apparisca più;
17ка сэ абатэ пе ом де ла рэу ши сэ-л феряскэ де мындрие,
18Per iscampar l'anima sua dalla fossa, E far che la sua vita non passi per la spada.
18ка сэ-й пэзяскэ суфлетул де гроапэ ши вяца де ловитуриле сабией.
19Ma talora altresì l'uomo è castigato con dolori sopra il suo letto, E tutte le sue ossa di grave malattia ;
19Ши прин дурере есте мустрат омул ын кулкушул луй, кынд о луптэ некурматэ ый фрэмынтэ оаселе.
20E la sua vita gli fa abbominare il cibo, E l'anima sua la vivanda desiderabile;
20Атунч ый есте гряцэ де пыне, кяр ши де букателе челе май алесе.
21La sua carne è consumata, talchè non apparisce più; E le sue ossa, che prima non si vedevano, spuntano fuori;
21Карня и се прэпэдеште ши пере, оаселе каре ну и се ведяу рэмын гоале;
22E l'anima sua si accosta alla fossa, E la vita sua a' mali mortali.
22суфлетул и се апропие де гроапэ ши вяца, де веститорий морций.
23Ma se allora vi è appresso di lui alcun messo, un parlatore, Uno d'infra mille, Per dichiarare all'uomo il suo dovere;
23Дар, дакэ се гэсеште ун ынӂер мижлочитор пентру ел, унул дин мииле ачеля каре вестеск омулуй каля пе каре требуе с-о урмезе,
24Iddio gli farà grazia, e dirà: Riscuotilo, che non iscenda alla fossa; Io ho trovato il riscatto.
24Думнезеу Се ындурэ де ел ши зиче ынӂерулуй: ‘Избэвеште-л, ка сэ ну се кобоаре ын гроапэ; ам гэсит ун прец де рэскумпэраре пентру ел!’
25La sua carne diventerà morbida, più che non è in fanciullezza; Egli ritornerà a' dì della sua giovanezza.
25Ши атунч карня луй се фаче май фраӂедэ ка ын копилэрие, се ынтоарче ла зилеле тинереций луй.
26Egli supplicherà a Dio, ed egli gli sarà placato, E gli farà veder la sua faccia con giubilo, E renderà all'uomo la sua giustizia.
26Се роагэ луй Думнезеу, ши Думнезеу ый есте биневоитор, ыл ласэ сэ-Й вадэ Фаца ку букурие ши-й дэ ынапой невиновэция.
27Ed esso poi si volgerà verso gli uomini, e dirà: Io avea peccato, ed avea pervertita la dirittura, E ciò non mi ha punto giovato.
27Атунч, ел кынтэ ынаинтя оаменилор ши зиче: ‘Ам пэкэтуит, ам кэлкат дрептатя ши н-ам фост педепсит дупэ фаптеле меле;
28Così Iddio riscoterà l'anima sua, che non passi nella fossa, E la vita sua vedrà la luce.
28Думнезеу мь-а избэвит суфлетул ка сэ ну интре ын гроапэ ши вяца мя веде лумина!’
29Ecco, Iddio opera tutte queste cose Due e tre volte inverso l'uomo;
29Ятэ, ачестя ле фаче Думнезеу де доуэ орь, де трей орь омулуй,
30Per ritrarre l'anima sua dalla fossa, Acciocchè sia illuminata della luce de' viventi.
30ка сэ-л ридиче дин гроапэ, ка сэ-л луминезе ку лумина челор вий.
31Attendi, o Giobbe, ascoltami; Taci, ed io parlerò.
31Я аминте, Йов, ши аскултэ-мэ! Тачь, ши вой ворби!
32Se tu hai alcuna cosa da dire, rispondimi; Parla, perciocchè io desidero giustificarti.
32Дакэ ай чева де спус, рэспунде-мь! Ворбеште, кэч аш вря сэ-ць дау дрептате.
33Se no, ascoltami tu; Taci, ed io t'insegnerò la sapienza.
33Дакэ н-ай нимик де зис, аскултэ-мэ! Тачь, ши те вой ынвэца ынцелепчуня.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.