Giobbe 4
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1ED Elifaz Temanita rispose, e disse:
1Елифаз дин Теман а луат кувынтул ши а зис:
2Se noi imprendiamo a parlarti, ti sarà egli molesto? Ma pur chi potrebbe rattener le parole?
2„Дакэ вом ындрэзни сэ-ць ворбим, те вей супэра? Дар чине ар путя сэ такэ?
3Ecco, tu correggevi molti, E rinforzavi le mani rimesse.
3Де мулте орь ту ай ынвэцат пе алций ши ай ынтэрит мыниле слэбите.
4I tuoi ragionamenti ridirizzavano quelli che vacillavano, E tu raffermavi le ginocchia che piegavano.
4Кувинтеле тале ау ридикат пе чей че се клэтинау ши ай ынтэрит ӂенункий каре се ындояу.
5Ma ora che il male ti è avvenuto, tu te ne affanni; Ora ch'è giunto fino a te, tu ne sei smarrito.
5Ши акум, кынд есте ворба де тине, ешть слаб! Акум, кынд ешть атинс ту, те тулбурь! Ну есте фрика та де Думнезеу сприжинул тэу?
6La tua pietà non è ella stata la tua speranza, E l'integrità delle tue vie la tua aspettazione?
6Нэдеждя та ну-й неприхэниря та?
7Deh! rammemorati, quale innocente perì mai, Ed ove furono gli uomini diritti mai distrutti?
7Аду-ць аминте, те рог! Каре невиноват а перит? Каре оамень неприхэниць ау фост нимичиць?
8Siccome io ho veduto che quelli che arano l'iniquità, E seminano la perversità, la mietono.
8Дупэ кыте ам вэзут еу, нумай чей че арэ фэрэделеӂя ши сямэнэ нелеӂюиря ый сечерэ роаделе!
9Essi periscono per l'alito di Dio, E son consumati dal soffiar delle sue nari.
9Ачея пер прин суфларя луй Думнезеу, нимичиць де вынтул мынией Луй.
10Il ruggito del leone, e il grido del fier leone son ribattuti ; E i denti de' leoncelli sono stritolati.
10Муӂетул леилор ынчетязэ, динций пуилор де лей сунт здробиць!
11Il vecchio leone perisce per mancamento di preda, E i figli della leonessa son dissipati.
11Леул бэтрын пере дин липсэ де прадэ ши пуий леоайчей се рисипеск.
12Or mi è stata di nascosto significata una parola, E l'orecchio mio ne ha ritenuto un poco.
12Ун кувынт с-а фуришат пынэ ла мине, ши урекя мя й-а принс сунетеле ушоаре.
13Fra le immaginazioni delle visioni notturne, Quando il più profondo sonno cade sopra gli uomini,
13Ын клипа кынд веденииле де ноапте фрэмынтэ гындул, кынд оамений сунт куфундаць ынтр-ун сомн адынк,
14Mi è venuto uno spavento ed un tremito, Che ha spaventate tutte quante le mie ossa.
14м-а апукат гроаза ши спайма, ши тоате оаселе мь-ау тремурат.
15Ed uno spirito è passato davanti a me, Che mi ha fatto arricciare i peli della mia carne;
15Ун дух а трекут пе лынгэ мине… Тот пэрул ми с-а збырлит ка аричул…
16Egli si è fermato, ed io non ho riconosciuto il suo aspetto; Una sembianza è stata davanti agli occhi miei, Ed io ho udita una voce sommessa che diceva:
16Ун кип ку о ынфэцишаре некуноскутэ ера ынаинтя окилор мей. Ши ам аузит ун глас каре шоптя ынчетишор:
17L'uomo sarebbe egli giustificato da Dio? L'uomo sarebbe egli giudicato puro dal suo fattore?
17‘Фи-ва омул фэрэ винэ ынаинтя луй Думнезеу? Фи-ва ел курат ынаинтя Челуй че л-а фэкут?’
18Ecco, egli non si fida ne' suoi servitori, E scorge della temerità ne' suoi Angeli.
18Дакэ н-аре ынкредере Думнезеу нич ын служиторий Сэй, дакэ гэсеште Ел грешель кяр ла ынӂерий Сэй,
19Quanto più in coloro che abitano in case di fango, Il cui fondamento è nella polvere, E che son ridotti in polvere, esposti a' vermi?
19ку кыт май мулт ла чей че локуеск ын касе де лут, каре ышь траг обыршия дин цэрынэ ши пот фи здробиць ка ун верме!
20Dalla mattina alla sera sono stritolati, E periscono in perpetuo, senza che alcuno vi ponga mente.
20Де диминяцэ пынэ сяра сунт здробиць, пер пентру тотдяуна ши нимень ну цине сяма де ей.
21L'eccellenza ch'era in loro non si diparte ella? Muoiono, ma non con sapienza.
21Ли се тае фирул веций, мор ши тот н-ау кэпэтат ынцелепчуня!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.