Jó 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
1Елифаз дин Теман а луат кувынтул ши а зис:
2“Se alguém se aventurar a falar com você, você se aborrecerá? Mas quem pode se conter de falar?
2„Дакэ вом ындрэзни сэ-ць ворбим, те вей супэра? Дар чине ар путя сэ такэ?
3Eis que você instruiu a muitos, você fortaleceu as mãos fracas.
3Де мулте орь ту ай ынвэцат пе алций ши ай ынтэрит мыниле слэбите.
4Suas palavras ampararam aquele que estava caindo, você firmou os joelhos vacilantes.
4Кувинтеле тале ау ридикат пе чей че се клэтинау ши ай ынтэрит ӂенункий каре се ындояу.
5Mas agora que isso chega a você, você desfalece. Toca em você, e você fica perturbado.
5Ши акум, кынд есте ворба де тине, ешть слаб! Акум, кынд ешть атинс ту, те тулбурь! Ну есте фрика та де Думнезеу сприжинул тэу?
6Não é a sua piedade a sua confiança? Não é a integridade dos seus caminhos a sua esperança?
6Нэдеждя та ну-й неприхэниря та?
7“Lembre-se, agora, quem jamais pereceu sendo inocente? Ou onde os retos foram destruídos?
7Аду-ць аминте, те рог! Каре невиноват а перит? Каре оамень неприхэниць ау фост нимичиць?
8Segundo o que tenho visto, aqueles que lavram a iniquidade e semeiam a aflição, colhem o mesmo.
8Дупэ кыте ам вэзут еу, нумай чей че арэ фэрэделеӂя ши сямэнэ нелеӂюиря ый сечерэ роаделе!
9Pelo sopro de Deus eles perecem. Pela rajada da sua ira eles são consumidos.
9Ачея пер прин суфларя луй Думнезеу, нимичиць де вынтул мынией Луй.
10O rugido do leão, e a voz do leão feroz, os dentes dos leõezinhos, são quebrados.
10Муӂетул леилор ынчетязэ, динций пуилор де лей сунт здробиць!
11O leão velho perece por falta de presa. Os filhotes da leoa são espalhados.
11Леул бэтрын пере дин липсэ де прадэ ши пуий леоайчей се рисипеск.
12“Ora, algo me foi trazido em segredo. Meu ouvido recebeu um sussurro disso.
12Ун кувынт с-а фуришат пынэ ла мине, ши урекя мя й-а принс сунетеле ушоаре.
13Em pensamentos vindos das visões da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens,
13Ын клипа кынд веденииле де ноапте фрэмынтэ гындул, кынд оамений сунт куфундаць ынтр-ун сомн адынк,
14o medo e o tremor vieram sobre mim, o que fez todos os meus ossos estremecerem.
14м-а апукат гроаза ши спайма, ши тоате оаселе мь-ау тремурат.
15Então um espírito passou diante do meu rosto. Os pelos do meu corpo se arrepiaram.
15Ун дух а трекут пе лынгэ мине… Тот пэрул ми с-а збырлит ка аричул…
16Ele parou, mas eu não consegui discernir a sua aparência. Um vulto estava diante dos meus olhos. Houve silêncio, e então ouvi uma voz, dizendo:
16Ун кип ку о ынфэцишаре некуноскутэ ера ынаинтя окилор мей. Ши ам аузит ун глас каре шоптя ынчетишор:
17‘Pode o homem mortal ser mais justo do que Deus? Pode um homem ser mais puro do que o seu Criador?
17‘Фи-ва омул фэрэ винэ ынаинтя луй Думнезеу? Фи-ва ел курат ынаинтя Челуй че л-а фэкут?’
18Eis que ele não confia em seus servos. Ele acusa os seus anjos de erro.
18Дакэ н-аре ынкредере Думнезеу нич ын служиторий Сэй, дакэ гэсеште Ел грешель кяр ла ынӂерий Сэй,
19Quanto mais aqueles que habitam em casas de barro, cujo alicerce está no pó, que são esmagados diante da traça!
19ку кыт май мулт ла чей че локуеск ын касе де лут, каре ышь траг обыршия дин цэрынэ ши пот фи здробиць ка ун верме!
20Entre a manhã e a tarde eles são destruídos. Eles perecem para sempre sem que ninguém perceba.
20Де диминяцэ пынэ сяра сунт здробиць, пер пентру тотдяуна ши нимень ну цине сяма де ей.
21A corda de sua tenda não é arrancada de dentro deles? Eles morrem, e isso sem sabedoria.’
21Ли се тае фирул веций, мор ши тот н-ау кэпэтат ынцелепчуня!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.